Studzienka rozdzielcza w oczyszczalni z drenażem rozsączającym pełni funkcję rozdziału strumienia ścieków (zwykle już po wstępnym podczyszczeniu, np. w osadniku) na poszczególne ciągi drenarskie. Jej zadaniem jest zapewnienie, aby dopływ mógł zostać skierowany do kilku nitek drenażu oraz aby układ był możliwie łatwy do kontroli i ewentualnej regulacji.
Jeżeli oczyszczalnia składa się z dwóch ciągów drenarskich, to standardowym rozwiązaniem jest zastosowanie jednej studzienki rozdzielczej, z której wykonuje się dwa wyjścia – po jednym na każdy ciąg. W takiej konfiguracji jedna studzienka realizuje całą funkcję rozdziału, bo podział następuje w jednym punkcie.
- Odpowiedź "1 szt." jest właściwa, ponieważ jedna studzienka może rozdzielić dopływ na dwa odpływy do dwóch ciągów drenarskich.
- Odpowiedź "2 szt." jest typowym błędem wynikającym z myślenia, że każdy ciąg musi mieć "własną" studzienkę. W praktyce drugi ciąg nie wymaga osobnego rozdzielacza, jeśli oba ciągi startują z jednego miejsca podziału.
- Odpowiedzi "3 szt." i "4 szt." sugerują wielostopniowy lub rozproszony rozdział, co nie wynika z samego faktu istnienia dwóch ciągów; taka liczba studzienek miałaby sens tylko przy bardziej złożonym schemacie (np. kilka sekcji, dodatkowe podziały, obejścia), a nie przy prostym rozdziale na dwa ciągi.
W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest rozróżnienie: liczba ciągów drenarskich nie musi oznaczać takiej samej liczby studzienek, bo studzienka rozdzielcza jest elementem, który może obsłużyć kilka wyjść jednocześnie. Warto na schemacie zawsze znaleźć punkt rozdziału i policzyć, ile niezależnych rozdzielaczy faktycznie występuje.
