Współczynnik gotowości technicznej opisuje, jaką część rozpatrywanego czasu środek transportu jest sprawny i dostępny do realizacji zadań. W zadaniu podano:
- czas użytkowania: 150 godzin,
- czas przeglądu i naprawy: 30 godzin (czas wyłączenia z eksploatacji).
W zastosowanej definicji gotowość liczymy jako udział czasu "zdatnego" w czasie użytkowania, czyli:
K = (Tu − Tpr) / Tu
gdzie Tu to czas użytkowania, a Tpr to czas przeglądu i naprawy (przestój techniczny).
Podstawiamy dane:
- Tu − Tpr = 150 − 30 = 120 godzin,
- K = 120 / 150 = 0,8.
Po zamianie na procenty: 0,8 × 100% = 80%.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 60% mogłoby wynikać z pomyłki w odejmowaniu lub z użycia niewłaściwego mianownika (np. przypadkowo 120/200), ale nie odpowiada danym z zadania.
- 25% to wynik skrajnie niski i zwykle pojawia się po błędnym odwróceniu ułamka lub wpisaniu niepowiązanego rachunku; nie da się go uzyskać z 120/150.
- 95% odpowiada sytuacji, gdy przestój jest minimalny; tutaj 30 godzin na 150 to znaczący udział, więc tak wysoki wynik przeczy obliczeniom.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy wynik ma sens. Skoro pojazd był 30 godzin na przeglądach/naprawach przy 150 godzinach użytkowania, to gotowość musi być zauważalnie mniejsza od 100% i równa ułamkowi 120/150.
