KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - PAŹDZIERNIK 2016

PYTANIE NR 12.
Ilość robót związanych z wykonaniem nawierzchni nieulepszonej drogi bez uwzględniania stosowanego materiału określa się w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Roboty związane z wykonaniem nawierzchni (warstwy na drodze) rozlicza się zasadniczo jako powierzchnię wykonanego zakresu prac, niezależnie od tego, z jakiego materiału warstwa jest wykonana. Dlatego właściwą jednostką obmiaru jest , a nie metry bieżące (mb), metry sześcienne (m³) ani tony (t).

Pełne wyjaśnienie:

W obmiarze robót budowlanych kluczowe jest dopasowanie jednostki miary do tego, co faktycznie jest "wynikiem" pracy wykonawcy. Przy wykonywaniu nawierzchni nieulepszonej (czyli warstwy nawierzchniowej bez względu na rodzaj zastosowanego materiału) najczęściej mierzy się efekt w postaci pokrytej/wykonanej powierzchni.

  • "m²" jest poprawne, bo opisuje powierzchnię wykonanej nawierzchni: szerokość razy długość odcinka, na którym wykonano warstwę. Taki obmiar odpowiada temu, jak w praktyce porównuje się zakres robót z dokumentacją (przedmiar/obmiar).
  • "mb" (metry bieżące) pasują do elementów liniowych, gdy szerokość jest stała i rozliczenie dotyczy typowo długości (np. niektóre krawężniki, bariery). Dla nawierzchni samo "mb" nie oddaje, ile powierzchni faktycznie wykonano.
  • "m³" (objętość) stosuje się wtedy, gdy rozlicza się roboty według kubatury, np. roboty ziemne (wykopy, nasypy) albo warstwy, gdy wprost wymagany jest obmiar objętości. W tym pytaniu wskazano, że nie uwzględnia się materiału, więc nie rozlicza się efektu przez objętość masy kruszywa.
  • "t" (masa) byłaby typowa przy rozliczaniu dostaw materiału lub wytworzonych mieszanek, gdzie istotna jest masa wbudowana. Tutaj pytanie dotyczy ilości robót przy wykonaniu nawierzchni, a nie ilości zużytego materiału.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "nawierzchnia" i brak odniesienia do masy lub objętości materiału, najpierw rozważ jednostki powierzchniowe (m²). Gdy mowa o wykopach/nasypach – najczęściej będzie to m³.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Obmiar robót drogowych to ustalenie ilości faktycznie wykonanych prac w odpowiednich jednostkach (np. m², m³, mb). Służy do rozliczeń oraz kontroli postępu robót. Jednostka zależy od tego, czy mierzysz długość, powierzchnię, objętość czy masę.
Nawierzchnia jest warstwą wykonaną na określonej powierzchni pasa ruchu. W praktyce zakres robót opisuje się jako powierzchnię odcinka (długość × szerokość). Dlatego m² najlepiej oddaje ilość wykonanej pracy niezależnie od rodzaju użytego materiału.
"mb" (metr bieżący) oznacza długość elementu liniowego. Stosuje się ją np. do krawężników, obrzeży, barier czy niektórych odwodnień, gdy rozliczenie zależy głównie od długości. Dla nawierzchni mb bywa niewystarczające, bo nie uwzględnia szerokości.
m³ stosuje się, gdy rozliczasz objętość robót, np. wykopy, nasypy, wymianę gruntu lub prace, w których istotna jest kubatura. Dla nawierzchni m³ może mieć sens tylko wtedy, gdy wprost rozlicza się warstwę po objętości (grubość jest kluczowa i tak zapisano w dokumentacji).
Tak, ale zwykle dotyczy to materiału (np. mieszanek, kruszyw) albo dostaw, a nie samego "zakresu robót" jako powierzchni. Jeśli pytanie lub dokumentacja mówi o ilości robót bez uwzględniania materiału, to rozliczanie w tonach jest z reguły nieadekwatne.
Zwróć uwagę na sformułowania typu "bez uwzględniania materiału", "ilość robót", "wykonanie warstwy" – to zwykle kieruje na jednostki geometrii (m²/mb/m³). Gdy pojawiają się słowa "zużycie", "masa", "dostawa", "wbudowanie mieszanki", częściej chodzi o tony lub m³.
Najczęstsze błędy to: wybór mb dla nawierzchni (bo "droga ma długość"), wybór m³ przez skojarzenie z robotami ziemnymi oraz wybór t przez skojarzenie z kruszywem. Pomaga zasada: najpierw ustal, co jest wynikiem pracy (linia, powierzchnia, objętość, masa).
Najprościej: m² = długość odcinka × szerokość wykonywanej warstwy. Trzeba używać tych samych granic obmiaru, które wynikają z dokumentacji (np. od km do km, od krawędzi do krawędzi). Wynik opisuje powierzchnię wykonanego zakresu robót nawierzchniowych.
To ogólne określenie nawierzchni o prostszej konstrukcji (w porównaniu do nawierzchni ulepszonej), często związanej z warstwami z kruszyw lub materiałów niescalonych. W pytaniu kluczowe jest jednak to, że obmiar dotyczy wykonanej nawierzchni jako robót, a nie rodzaju materiału.
Warto zrobić tabelę: roboty ziemne → m³, elementy liniowe → mb, nawierzchnie i umocnienia powierzchniowe → m², dostawy materiałów → t. Ćwicz na przykładach z przedmiarów i opisów robót oraz ucz się rozpoznawać słowa-klucze w treści zadania.
info

Statystycznie 55% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "Roboty związane z wykonaniem nawierzchni (warstwy na drodze) rozlicza się zasadniczo jako powierzchnię wykonanego zakresu prac, niezależnie od tego, z jakiego materiału warstwa jest wykonana."

Materiały:

  • Podręczniki i materiały szkolne z zakresu robót drogowych i kosztorysowania/obmiaru
  • Specyfikacje techniczne wykonania i odbioru robót (STWiOR) stosowane w drogownictwie – rozdziały o obmiarze
  • Przykładowe przedmiary robót drogowych i ćwiczenia z określania jednostek obmiaru

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego