W zadaniach o cieple wydzielonym podczas spalania paliwa kluczowy jest dobór właściwego parametru z tabeli. W zależności od tego, jak opisano dane, może to być wartość opałowa (energia użyteczna bez ciepła kondensacji pary wodnej) albo ciepło spalania (wartość wyższa). Następnie stosuje się prostą zależność bilansową:
Q = m · q, gdzie:
m – masa spalanego węgla (tu 800 kg),
q – wartość energetyczna węgla z tabeli (np. w MJ/kg albo kJ/kg).
Założenie 100% wydajności oznacza, że cała energia wynikająca z parametru q jest "odzyskana" jako wydzielone ciepło, czyli nie uwzględniasz strat na spalinach, promieniowaniu czy niecałkowitym spalaniu.
Najczęstszy etap krytyczny to jednostki. Jeśli q podano w kJ/kg, wynik Q wyjdzie w kJ i trzeba go podzielić przez 1000, aby uzyskać MJ (albo przez 1 000 000, aby uzyskać GJ). Jeśli q jest w MJ/kg, to Q od razu otrzymasz w MJ.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 204 MJ – typowy efekt użycia innego parametru z tabeli lub błędu w przeliczeniu (np. pominięcie części wartości albo zła jednostka).
- 492 MJ – często wynika z podwojenia wyniku (np. przypadkowe przyjęcie 1600 kg, albo pomylenie współczynnika przeliczeń).
- 556 MJ – zwykle jest skutkiem użycia niewłaściwej wartości (np. innego rodzaju paliwa/węgla z tabeli) lub błędu w konwersji kJ↔MJ.
W poprawnym rozwiązaniu konsekwentnie: (1) odczytujesz q z tabeli dla wskazanego węgla, (2) mnożysz przez 800 kg, (3) przeliczasz jednostki i porównujesz z odpowiedziami.
