Głębia ostrości to zakres odległości przed i za punktem ustawienia ostrości, w którym obiekty na zdjęciu wyglądają na ostre. W praktyce fotograf kontroluje ją głównie trzema czynnikami: wielkością otworu przysłony, ogniskową i odległością od obiektu.
Odpowiedź "Im większy otwór przysłony (mniejsza wartość f), tym mniejsza głębia ostrości." jest poprawna, ponieważ liczba przysłony działa "odwrotnie" niż intuicja początkujących: mniejsza wartość f oznacza większy otwór. Przy dużym otworze (np. f/1.4–f/2.8) promienie światła wpadają pod większymi kątami, a obiekty poza płaszczyzną ostrości szybciej stają się nieostre. Efekt jest typowy w portrecie: twarz jest ostra, a tło mocno rozmyte.
Stwierdzenie "Im większy otwór przysłony, tym większa głębia ostrości." jest błędne, bo odwraca zależność: większy otwór zmniejsza zakres ostrości, a nie go zwiększa. To częsty błąd wynikający z mylenia "większej liczby" z "większym efektem".
Zdanie "Wielkość otworu przysłony nie ma wpływu na głębię ostrości." jest nieprawdziwe: przysłona to jeden z podstawowych i najsilniejszych parametrów sterujących głębią, obok ogniskowej i dystansu. Zmiana samej przysłony (przy tej samej ogniskowej i odległości) wyraźnie zmienia zakres ostrości.
Odpowiedź "Wpływ otworu przysłony na głębię ostrości zależy od modelu aparatu." także jest błędna. Zależność optyczna jest ogólna i wynika z geometrii układu optycznego, a nie z konkretnego modelu. Aparat może pośrednio wpływać na efekt (np. przez wielkość matrycy i dobór ogniskowych), ale sama relacja: większy otwór = mniejsza głębia pozostaje taka sama.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą parę: f/2.8 (mała liczba) = duży otwór = mała głębia; f/16 (duża liczba) = mały otwór = duża głębia.
