W pytaniu porównano przewód YADYt 3×2,5 (żyły aluminiowe) z przewodem YDYt 3×2,5 (żyły miedziane) o tym samym przekroju znamionowym. Kluczowa jest różnica materiału przewodnika: miedź ma wyższą przewodność elektryczną (a więc niższą rezystywność) niż aluminium. W praktyce oznacza to, że dla tego samego przekroju żyły miedziane mają mniejszą rezystancję żyły, mniejsze straty mocy I²R i mniejsze nagrzewanie przewodu przy tym samym obciążeniu.
Dlatego odpowiedź "Wzrost wartości prądu dopuszczalnego długotrwale i wzrost rezystancji izolacji." jest poprawna w ujęciu egzaminacyjnym:
- Prąd dopuszczalny długotrwale rośnie po wymianie aluminium na miedź, bo przewód miedziany w typowych warunkach może przenieść większy prąd bez przekroczenia dopuszczalnej temperatury.
- Rezystancja izolacji jest parametrem jakości izolacji między żyłami a otoczeniem. W praktyce wymiana starszego przewodu na współczesny przewód instalacyjny (np. podczas modernizacji instalacji aluminiowej) zwykle wiąże się z lepszym stanem i jakością izolacji, co sprzyja wyższej rezystancji izolacji w pomiarach.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo:
- Twierdzenia o zmniejszeniu prądu dopuszczalnego długotrwale przeczą podstawowej zależności wynikającej z lepszej przewodności miedzi.
- Wskazanie na zmniejszenie rezystancji izolacji nie jest typowym skutkiem modernizacji na nowy przewód o prawidłowo wykonanej izolacji; spadek rezystancji izolacji sugerowałby raczej uszkodzenie, zawilgocenie lub degradację izolacji.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj materiał żyły z oznaczenia (litera A → aluminium, brak A → miedź), a dopiero potem oceniaj wpływ na obciążalność i parametry izolacji.