KWALIFIKACJA CHM3 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 29.
Jakie pH ma roztwór buforowy otrzymany w wyniku zmieszania 0,2 M roztworu kwasu octowego i 0,2 M roztworu octanu sodu, w stosunku objętościowym 3 : 2?
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z tematem chemii analitycznej, dotyczącą buforów octanowych według Walpole'a.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To bufor: kwas octowy/anion octanowy. Stosujemy Hendersona-Hasselbacha: pH = pKa + log([A-]/[HA]).
Po zmieszaniu 0,2 M w stosunku 3:2 mamy [A-]/[HA] = (0,2·2)/(0,2·3)=2/3, więc pH ≈ 4,76 + log(2/3) ≈ 4,58.

Pełne wyjaśnienie:

Mieszanina kwasu octowego i octanu sodu tworzy klasyczny roztwór buforowy (słaby kwas HA oraz jego sprzężona zasada A-). W takich zadaniach najwygodniej użyć równania Hendersona-Hasselbacha:

pH = pKa + log([A-]/[HA])

Oba roztwory mają tę samą molarność 0,2 M, więc o stosunku stężeń po zmieszaniu decyduje wyłącznie stosunek objętości (przy założeniu addytywności objętości). Liczba moli jest proporcjonalna do iloczynu M·V, zatem:

  • mole HA ∝ 0,2 · 3
  • mole A- ∝ 0,2 · 2

Stąd iloraz: [A-]/[HA] = (0,2·2)/(0,2·3) = 2/3.

Dla kwasu octowego przyjmuje się pKa ≈ 4,76 (w temperaturze około 25°C). Podstawiamy:

pH = 4,76 + log(2/3). Ponieważ 2/3 < 1, logarytm jest ujemny: log(0,666...) ≈ -0,176. Zatem pH ≈ 4,76 - 0,176 = 4,58.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 4,39 często wynika z użycia niewłaściwego ilorazu albo zbyt dużego "ujemnego" logarytmu (błąd rachunkowy).
  • 4,94 sugeruje, że przyjęto iloraz odwrotny (3/2 zamiast 2/3), co sztucznie podnosi pH.
  • 5,13 jest typowe, gdy ktoś błędnie uzna, że większy udział soli zawsze mocno podnosi pH lub pomyli bufor octanowy z innym układem o wyższym pKa.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli ilości HA i A- są równe, pH = pKa. Gdy A- jest mniej niż HA (tu 2/3), pH musi wyjść nieco mniejsze od pKa.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Roztwór buforowy to mieszanina słabego kwasu i jego sprzężonej zasady (lub słabej zasady i jej sprzężonego kwasu). Dzięki temu pH zmienia się niewiele po dodaniu małych ilości kwasu lub zasady. W buforze octanowym składnikami są kwas octowy i jon octanowy.
Równanie Hendersona-Hasselbacha łączy pH buforu z pKa oraz stosunkiem stężeń formy zasadowej do kwasowej: pH = pKa + log([A-]/[HA]). W praktyce w zadaniach mieszaninowych liczysz najpierw stosunek moli A- do HA po zmieszaniu.
W buforze pH zależy od pKa słabego kwasu oraz od ilorazu [A-]/[HA]. Gdy oba składniki są w podobnych ilościach, logarytm ilorazu jest bliski zera, więc pH wychodzi bliskie pKa. To dlatego dobiera się parę kwas/sól o pKa zbliżonym do docelowego pH.
Gdy molarności są równe, liczba moli jest proporcjonalna do objętości: n = M·V. Wtedy iloraz [A-]/[HA] po zmieszaniu jest taki sam jak iloraz objętości roztworu soli do objętości roztworu kwasu (z uwzględnieniem, który składnik jest który). To skraca obliczenia i ogranicza błędy.
Wystarczy stosunek, bo w Hendersonie-Hasselbalchu występuje iloraz [A-]/[HA]. Jeśli oba roztwory mają tę samą molarność, to po zmieszaniu czynnik 0,2 M skraca się w ilorazie i zostaje tylko proporcja objętości (tutaj 2/3). Stężenia bezwzględne nie są potrzebne do samego pH.
Logarytm dziesiętny liczby mniejszej od 1 jest ujemny, bo taka liczba to ułamek dziesiętny (np. 0,66...). Jeśli [A-]/[HA] < 1, to log([A-]/[HA]) < 0, więc pH będzie mniejsze od pKa. To szybki test sensowności wyniku.
Najczęstsze pomyłki to: odwrócenie ilorazu (pisanie [HA]/[A-] zamiast [A-]/[HA]), przyjęcie pH = pKa bez sprawdzenia proporcji składników, oraz błędy w logarytmie (zły znak). Często też myli się, który roztwór dostarcza HA, a który A-.
W zadaniach szkolnych i egzaminacyjnych zwykle przyjmuje się pKa kwasu octowego około 4,76 (dla temperatury zbliżonej do 25°C). W praktyce laboratoryjnej pKa może się nieznacznie różnić w zależności od temperatury i siły jonowej, ale do typowych obliczeń buforowych stosuje się wartość tablicową.
Bufor octanowy stosuje się, gdy potrzebne jest pH w zakresie około 4–6, np. w reakcjach kompleksowania, ekstrakcjach i oznaczeniach, w których stan protonacji analitu wpływa na sygnał. Jest też użyteczny do stabilizacji pH podczas przygotowania próbki i minimalizacji wpływu zakwaszenia lub alkalizacji w trakcie analizy.
Opanuj schemat: (1) rozpoznaj parę kwas/sól, (2) policz stosunek moli A- do HA po zmieszaniu, (3) użyj Hendersona-Hasselbacha, (4) sprawdź znak logarytmu i sens wyniku względem pKa. Przećwicz też szybkie logarytmy dla typowych ułamków (2/3, 1/2, 2, 3).
info

Około 37% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "To bufor: kwas octowy/anion octanowy."

Źródła:

  • NIST Chemistry WebBook: Acetic acid — sekcja Ionization Constants (pKa/Ka), https://webbook.nist.gov/cgi/cbook.cgi?ID=C64197&Units=SI&Mask=10#Ion-Const (dostęp 2026-02-27)
  • OpenStax Chemistry 2e: "Buffers" oraz równanie Hendersona-Hasselbacha, https://openstax.org/books/chemistry-2e/pages/14-7-buffers (dostęp 2026-02-27)

Materiały:

  • Podręcznik chemii analitycznej (działy: roztwory buforowe, równowagi kwasowo-zasadowe)
  • Tablice stałych dysocjacji i pKa (dla kwasu octowego)
  • Zadania rachunkowe z buforów (Henderson–Hasselbalch i bilans molowy po zmieszaniu)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego