Zmniejszenie liczby linii przesyłu danych osiąga się przez multipleksowanie, czyli przesyłanie wielu sygnałów tym samym torem (np. jedną wiązką/łączem), ale w sposób uporządkowany (zwykle z użyciem linii wyboru).
Multiplekser realizuje funkcję "wiele wejść → jedno wyjście": wybiera jeden z wielu sygnałów wejściowych i kieruje go na wspólną linię wyjściową. Dzięki temu zamiast prowadzić wiele równoległych linii danych, można przesyłać je jednym łączem (plus ewentualnie linie sterujące/wyboru, zależnie od rozwiązania).
Żeby taki zabieg miał sens w praktycznym torze transmisji, po drugiej stronie łącza trzeba odzyskać rozdzielone sygnały. Do tego służy demultiplekser, który wykonuje funkcję odwrotną: "jedno wejście → wiele wyjść" i kieruje odebrany sygnał na właściwe wyjście zgodnie z sygnałami wyboru. Dlatego para multiplekser i demultiplekser jest typowym zestawem do ograniczania liczby fizycznych linii transmisyjnych.
Odpowiedzi z udziałem dekodera lub kodera są mylące, bo te układy kojarzą się z przekształcaniem kodów (np. n-bit → 2^n linii w dekoderze albo wiele linii → kod binarny w koderze), a nie z przesłaniem wielu sygnałów jednym łączem i ich rozdziałem na końcu transmisji. Transkoder zmienia reprezentację kodu na inną (np. BCD na 7-segment), ale nie rozwiązuje problemu redukcji liczby linii przesyłowych między nadajnikiem i odbiornikiem.
- Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "zmniejszenie liczby linii" w sensie połączeń, najczęściej chodzi o MUX/DEMUX, a nie o kodowanie/kompresję.
