Rozpoznanie żurawia przejezdnego opiera się na cechach konstrukcyjnych typowych dla żurawi: obecności elementu nośnego (np. ramienia/wysięgnika lub wysięgnikowej konstrukcji wsporczej), zawiesia z hakiem oraz przede wszystkim układu jezdnego, który umożliwia przemieszczanie całego urządzenia (na kołach, wózku, podwoziu itp.). To odróżnia go od urządzeń, które tylko podnoszą ładunek w miejscu.
Odpowiedź "Żuraw przejezdny." jest właściwa, gdy na rysunku widać, że urządzenie jest przeznaczone do podnoszenia i jednocześnie do przemieszczania (np. wózek/podwozie, możliwość jazdy wzdłuż stanowiska). W praktyce montażu maszyn takie żurawie stosuje się do manipulowania ciężkimi podzespołami (silniki, przekładnie, korpusy) w obrębie hali lub stanowiska.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują:
- "Dźwignik zębaty." – to urządzenie do podnoszenia na niewielką wysokość, zwykle o zwartej budowie, bez wysięgnika. Nie służy do przenoszenia ładunku w przestrzeni jak żuraw.
- "Dźwignik rolkowy" – jest kojarzony z przetaczaniem lub unoszeniem ładunku przy użyciu rolek/elementów toczenia; nie jest dźwignicą o konstrukcji żurawia z wysięgnikiem i zasięgiem pracy.
- "Wciągnik krążkowy." – to układ bloczków (krążków) i liny/łańcucha zmniejszający potrzebną siłę podnoszenia. Może mieć hak, ale nie stanowi samodzielnego żurawia przejezdnego; jest elementem mechanizmu podnoszenia, zwykle podwieszanego lub mocowanego do innej konstrukcji.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "co jest na rysunku" najpierw ustal funkcję (podnoszenie/przemieszczanie), potem szukaj cechy rozstrzygającej (podwozie jezdne vs praca stacjonarna, wysięgnik vs zwarta kolumna dźwignika, samodzielne urządzenie vs osprzęt).
