W OTDR rodzaj zdarzenia rozpoznaje się przede wszystkim po kształcie śladu na reflektogramie, a nie tylko po samym spadku poziomu.
Zdarzenie nieodbiciowe (spaw) zwykle objawia się jako niewielki "schodek" w dół (lokalny wzrost tłumienia) bez piku odbiciowego. Tak wygląda miejsce, w którym światło jest nieco bardziej tłumione, ale nie powstaje silne odbicie na granicy ośrodków.
Zdarzenie odbiciowe (złączka/konektor) daje oprócz tłumienia także pik odbiciowy (odbicie Fresnela). Na wykresie widać to jako wyraźny impuls/"igłę" ponad linię trendu.
W analizowanym trakcie (licząc od 4 km włókna) występują dwa zdarzenia przed końcem:
- około 6–7 km: uskok bez piku → spaw,
- około 12,5 km: pik odbiciowy → złączka.
Dlatego poprawna odpowiedź to spaw i 1 złączka.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 2 złączki – wymagałoby dwóch pików odbiciowych; jedno ze zdarzeń nie ma piku.
- Spliter i 1 złączka – spliter zwykle powoduje duży skok tłumienia (np. kilka dB), a nie tylko typowy "schodek" jak dla spawu.
- Martwa strefa i 1 złączka – martwa strefa to efekt pomiarowy po silnym odbiciu (obszar, gdzie OTDR "nie widzi" zdarzeń), a nie samodzielne zdarzenie typu element sieci; tutaj rozpoznajemy konkretne zdarzenia na trasie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz pik – myśl "złączka/koniec"; jeśli widzisz tylko schodek – myśl "spaw/zgięcie/tłumienie" i doprecyzuj po skali oraz kontekście.
