W turbinie wiatrowej elementy takie jak łożyska i przekładnia pracują w warunkach obciążeń zmiennych oraz drgań wymuszonych. Wraz ze zużyciem (np. ubytki na bieżniach łożysk, mikrouszkodzenia zębów kół, niewspółosiowość, luz, niewyważenie) pojawiają się charakterystyczne objawy w sygnale mechanicznym maszyny.
Pomiar drgań i wibracji jest jedną z najczęściej stosowanych metod oceny stanu części mechanicznych, ponieważ:
- umożliwia wykrywanie wczesnych symptomów uszkodzeń, zanim dojdzie do spadku mocy lub awarii,
- pozwala śledzić trendy (narastanie poziomu drgań w czasie), co wspiera utrzymanie predykcyjne,
- jest bezpośrednio powiązany z dynamiką układu wirującego (źródłem drgań są często luzy, uderzenia, tarcie, defekty elementów tocznych i zazębienia).
Odpowiedź "mocy elektrycznej" jest nieadekwatna jako metoda oceny zużycia części mechanicznych, bo moc zależy silnie od warunków wiatrowych, nastaw sterowania, pracy generatora i układu przekształtnikowego. Spadek mocy może wystąpić z wielu przyczyn niezwiązanych bezpośrednio ze stanem łożysk czy przekładni.
Odpowiedź "prędkości wiatru na łopatach" dotyczy warunków aerodynamicznych i zasobu energii w strumieniu powietrza, a nie zużycia mechanicznego podzespołów. Zmiany prędkości wiatru mogą zmieniać obciążenia, ale nie są pomiarem stanu technicznego łożysk lub przekładni.
Odpowiedź "prędkości obrotowej wirnika" jest parametrem pracy i sterowania (SCADA) i sama w sobie nie mówi o stopniu zużycia. Prędkość obrotowa może się zmieniać w zależności od wiatru i strategii regulacji, a uszkodzenia mechaniczne częściej objawiają się zmianą widma drgań, wzrostem amplitudy lub pojawieniem się składowych charakterystycznych dla defektów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy oceny zużycia elementów wirujących (łożyska, przekładnie, wały), najczęściej właściwą grupą metod jest diagnostyka drganiowa, akustyczna lub analiza oleju. Parametry "procesowe" (wiatr, moc, prędkość) są ważne, ale zwykle nie są podstawową miarą zużycia części mechanicznych.
