W technologii otrzymywania kwasu azotowego(V) (klasycznie opisywanej jako proces Ostwalda) jednym z kluczowych etapów jest katalityczne utlenianie amoniaku do tlenków azotu. Ten etap wymaga katalizatora o bardzo wysokiej aktywności w podwyższonej temperaturze oraz możliwie dobrej selektywności, aby ograniczać reakcje uboczne (np. tworzenie N2).
Dlatego stosuje się siatki platynowo-rodowe (stop Pt-Rh). Metale szlachetne są typowo wybierane do takich procesów ze względu na ich właściwości katalityczne oraz odporność na warunki utleniające. Forma siatek zapewnia dużą powierzchnię czynną i małe opory przepływu gazów, co jest istotne w pracy aparatu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Rodowo-kobaltowe – kobalt nie jest standardowym składnikiem siatek dla przemysłowego utleniania amoniaku; taka para może sugerować "mieszankę metali", ale nie odpowiada typowej praktyce procesu.
- Żelazowo-niklowe – Fe i Ni kojarzą się raczej ze stopami konstrukcyjnymi i odpornością mechaniczną/temperaturową, a nie z katalizatorem dla tego konkretnego etapu. W tym pytaniu chodzi o materiał katalityczny.
- Platynowo-żelazowe – obecność platyny może zwodzić, jednak w kontekście siatek do utleniania amoniaku wskazywany jest stop platyny z rodem; dodatek żelaza nie jest typowym rozwiązaniem dla tych siatek.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "utlenianie amoniaku" w HNO3, skojarz to z katalizą na siatkach z Pt-Rh oraz z tym, że odpowiedzi ze stopami "konstrukcyjnymi" (Fe, Ni, Co) zwykle nie są właściwe dla katalizatora tego węzła.
