Gdy ustalono, że szkoda została spowodowana w całości lub części przez kilku pracowników, istotą rozstrzygnięcia jest współodpowiedzialność. W praktyce (np. w firmie transportowej lub warsztacie) może dojść do szkody w pojeździe, ładunku albo mieniu pracodawcy wskutek łańcucha błędów kilku osób.
Poprawna jest odpowiedź: "wszyscy, stosownie do przyczynienia się do niej i stopnia winy." Oznacza to, że nie zakłada się automatycznie jednakowych części, tylko bada się:
- przyczynienie – jaki był faktyczny wpływ działań lub zaniechań danej osoby na powstanie szkody,
- stopień winy – na ile zachowanie było zawinione (np. niedbalstwo vs. rażące niedbalstwo w potocznym ujęciu).
Odpowiedź "sprawcy wskazani przez pracodawcę." jest błędna, bo sama decyzja pracodawcy nie może zastąpić ustaleń co do rzeczywistego udziału poszczególnych osób w zdarzeniu. Odpowiedź "zawsze wszyscy sprawcy szkody w częściach równych." jest błędna, bo sugeruje sztywny, mechaniczny podział, który ignoruje różnice w przyczynieniu i winie. Odpowiedź "tylko wybrani sprawcy szkody." jest błędna, bo przeczy założeniu, że szkoda została spowodowana przez kilku pracowników – w takim układzie co do zasady każdy współsprawca ponosi odpowiedzialność w odpowiednim zakresie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się słowa "kilku pracowników" oraz "przyczynienie" i "wina", kluczem jest odpowiedzialność proporcjonalna do udziału, a nie równe części ani uznaniowy wybór osób.
