W zadaniach tego typu kluczowe jest zrozumienie, że parametr PT jest nastawą czasu, a wyjście Q nie musi przełączać się natychmiast po zmianie sygnału EN. Zależy to od tego, jaki to jest element czasowy (timer) i jaka jest jego reguła działania w odniesieniu do zbocza narastającego/opadającego EN oraz sposobu resetowania.
Poprawna odpowiedź "przebiegiem 4." oznacza, że spośród pokazanych wariantów tylko ten przebieg Q jest zgodny z logiką czasową dla PT = 2 s, tj.:
- uwzględnia wymaganą zwłokę czasową (2 s) zanim Q osiągnie stan aktywny lub nieaktywny (w zależności od typu timera),
- zachowuje właściwe relacje względem impulsów na EN (np. krótszy impuls może nie wystarczyć do zmiany Q, jeśli blok wymaga ciągłej aktywacji przez PT),
- nie "kopiuje" EN 1:1, bo blok czasowy celowo modyfikuje przebieg wyjściowy.
Pozostałe przebiegi są błędne typowo z następujących powodów: jeden z nich przedstawia reakcję natychmiastową (ignoruje PT), inny pokazuje zwłokę, ale przypisaną do niewłaściwego zbocza (efekt pomylenia opóźnienia załączenia z opóźnieniem wyłączenia), a kolejny nie uwzględnia resetu/ponownego odmierzania czasu przy zmianach EN.
Praktyczna wskazówka egzaminacyjna: zawsze analizuj wykres krok po kroku na osi czasu. Zaznacz momenty zboczy EN i odłóż od nich odcinki PT = 2 s. Następnie sprawdź, czy wybrany przebieg Q konsekwentnie spełnia tę regułę dla całego sygnału, a nie tylko dla jednego fragmentu.
