System mapowania plonu w kombajnie tworzy mapę przestrzenną na podstawie sygnałów z czujników (m.in. przepływu ziarna oraz wilgotności) oraz danych o prędkości i położeniu. Aby wskazania odpowiadały rzeczywistej masie zebranego plonu, układ musi zostać skalibrowany, czyli dopasowany współczynnikami do właściwości materiału, który w danym momencie przepływa przez układ pomiarowy.
Odpowiedź "dla każdej rośliny" jest poprawna, ponieważ poszczególne uprawy różnią się parametrami fizycznymi wpływającymi na pomiar: gęstością nasypową, masą hektolitrową, a także charakterystyką przepływu i podatnością na zmiany wilgotności. To powoduje, że ustawienia pasujące do pszenicy nie będą automatycznie poprawne dla owsa, jęczmienia czy rzepaku. W praktyce kalibrację wykonuje się zwykle na początku zbioru danej uprawy, poprzez porównanie wskazania systemu z wynikiem rzeczywistego ważenia z odcinka kontrolnego i wprowadzenie korekty.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "przed żniwami" – sformułowanie sugeruje jedną kalibrację "na sezon". Taka jednorazowa czynność nie uwzględnia zmiany gatunku rośliny, więc nie gwarantuje poprawności mapy dla kolejnych upraw.
- "tylko dla jednej rośliny" – to typowy błąd myślenia, że system po jednorazowym ustawieniu będzie mierzył poprawnie każdy materiał. W praktyce różnice właściwości ziaren powodują istotne odchylenia.
- "przed każdym wyjazdem w pole" – codzienna kalibracja jest z reguły nieuzasadniona technicznie i niepraktyczna. Kluczowa jest zmiana uprawy (gatunku) i warunków wpływających na charakterystykę pomiaru, a nie sam fakt kolejnego wjazdu na pole.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się mapowanie plonu, szukaj odpowiedzi odnoszącej się do zmiany materiału (uprawy) i parametrów ziarna, a nie do rutynowych czynności dziennych.
