W tym typie zadania kluczowe jest, aby nie zgadywać, tylko konsekwentnie pracować na danych z tabeli dołączonej do arkusza. Tabela zwykle porządkuje wartości zapotrzebowania energetycznego według kilku zmiennych: masy ciała, poziomu aktywności fizycznej oraz stanów fizjologicznych (np. ciąża lub laktacja).
Jak dojść do 2405 kcal:
- Najpierw wybiera się w tabeli wiersz/zakres odpowiadający kobiecie o masie ciała 60 kg.
- Następnie dobiera się kolumnę lub współczynnik dla małej aktywności fizycznej (to częsta pułapka, bo łatwo przejść na umiarkowaną aktywność lub pomylić opis poziomu aktywności).
- W kolejnym kroku uwzględnia się laktację. W zależności od konstrukcji tabeli może to być: (1) osobna pozycja "karmiąca" z gotową wartością energii, albo (2) dodatek energetyczny doliczany do wartości bazowej. W zadaniu wskazano, że kobieta karmi 2‑miesięczne niemowlę, więc trzeba użyć właściwej rubryki/okresu laktacji, jeśli tabela rozróżnia etapy.
- Po zsumowaniu/odczytaniu otrzymuje się 2405 kcal.
Dlaczego pozostałe wyniki są nieprawidłowe?
- "2260 kcal" i "2225 kcal" są typowe dla sytuacji, gdy osoba rozwiązująca pominie korektę na laktację albo wybierze niewłaściwy poziom aktywności (np. wartość bazową dla kobiety niekarmiącej).
- "3240 kcal" zwykle pojawia się, gdy ktoś przestawi poziom aktywności na wyższy niż "mała" lub błędnie zinterpretuje dodatek (np. doda go podwójnie) albo odczyta wartość z innej grupy masy ciała.
Wskazówka egzaminacyjna: Zanim policzysz, podkreśl w treści cztery elementy: płeć, masa, aktywność, stan fizjologiczny. Potem sprawdź w tabeli, czy laktacja jest liczona jako osobny dodatek czy gotowa wartość. Na końcu porównaj rząd wielkości: przy małej aktywności wynik nie powinien "skakać" do wartości typowych dla bardzo wysokiej aktywności.
