Podstawowa przemiana materii (PPM) to ilość energii zużywanej przez organizm w spoczynku, przy podstawowych funkcjach życiowych. W zadaniach egzaminacyjnych PPM liczy się zwykle z równań empirycznych, m.in. ze wzorów Schofielda.
Tok postępowania jest zawsze taki sam:
- Krok 1: wybierz równanie dla właściwej płci (tu: mężczyzna).
- Krok 2: wybierz wariant równania odpowiadający przedziałowi wieku, do którego należy 59 lat (w zestawie Schofielda występują różne przedziały, więc ten wybór jest kluczowy).
- Krok 3: podstaw masę ciała 100 kg do równania (zwykle jest to zależność liniowa: współczynnik razy masa plus składnik stały).
- Krok 4: wykonaj obliczenia arytmetyczne i podaj wynik w kcal na dobę, z wymaganym zaokrągleniem.
Po poprawnym doborze wariantu równania dla mężczyzn w wieku 59 lat i podstawieniu 100 kg otrzymuje się wartość 2 020,30 kcal jako PPM.
Pozostałe odpowiedzi są błędne typowo z następujących powodów:
- 1 958,20 kcal – zwykle wynika z użycia równania dla innego przedziału wieku lub z drobnego błędu w rachunkach (np. pomyłka w mnożeniu współczynnika przez masę).
- 1 658,20 kcal – to zbyt niska wartość jak na 100 kg; często jest efektem pominięcia składnika stałego lub wzięcia współczynników z niewłaściwej tabeli.
- 1 525,93 kcal – rezultat wskazuje na poważniejszy błąd: użycie wzoru nieadekwatnego (np. inna płeć/inna grupa wieku) albo błędną interpretację danych wejściowych.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim zaczniesz liczyć, podkreśl w treści płeć, wiek i masę, a potem w tabeli/wzorach zaznacz dokładnie ten wiersz/przedział wieku. To ogranicza pomyłki w doborze równania.
