KWALIFIKACJA HGT12 - TEST WIEDZY NR 7

PYTANIE NR 6.
Przyjmij, że współczynnik aktywności fizycznej (WAF) dla osoby prowadzącej siedzący tryb życia wynosi 1,4. Jeżeli podstawowa przemiana materii (PPM) tej osoby wynosi 1500 kcal, ile kalorii powinna ta osoba przyjąć w ciągu dnia, aby utrzymać swoją obecną masę ciała?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Całkowite zapotrzebowanie energetyczne do utrzymania masy ciała liczy się jako PPM × WAF. Dla PPM = 1500 kcal i WAF = 1,4: 1500 × 1,4 = 2100 kcal/dobę. Pozostałe wartości nie wynikają z tego mnożenia i oznaczałyby nadwyżkę energii.

Pełne wyjaśnienie:

Aby utrzymać obecną masę ciała, należy przyjąć taką ilość energii, która w przybliżeniu pokrywa całkowity dobowy wydatek energetyczny. W prostych zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się często model, w którym do podstawowej przemiany materii (PPM) stosuje się współczynnik aktywności fizycznej (WAF/PAL).

Dlaczego poprawne jest "2100 kcal"?
WAF jest współczynnikiem (liczbą bez jednostki), który "mnoży" PPM, aby uwzględnić energię na codzienną aktywność. Zatem:

CPM (TDEE) = PPM × WAF

Podstawienie danych:
1500 kcal × 1,4 = 2100 kcal

Otrzymane 2100 kcal/dobę to wartość, która w ramach tego uproszczonego modelu odpowiada energii potrzebnej do utrzymania masy ciała przy siedzącym trybie życia.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "2250 kcal" odpowiadałoby mnożeniu przez 1,5 (1500 × 1,5), czyli innemu współczynnikowi aktywności niż podany w treści.
  • "2400 kcal" odpowiadałoby mnożeniu przez 1,6 (1500 × 1,6). To również nie wynika z danych zadania i zawyża podaż energii w tym modelu.
  • "2550 kcal" odpowiadałoby mnożeniu przez 1,7 (1500 × 1,7). To byłby jeszcze wyższy poziom aktywności niż siedzący tryb życia.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu podano PPM i współczynnik aktywności, najpierw sprawdź, czy model nie jest celowo uproszczony. Następnie wykonaj jedno działanie (zwykle mnożenie) i porównaj wynik z odpowiedziami. Gdy odpowiedzi są "ładnymi" wielokrotnościami (np. 1500 × 1,4), to zwykle znak, że chodzi o proste CPM = PPM × WAF.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
PPM (podstawowa przemiana materii) to ilość energii potrzebna organizmowi na podtrzymanie podstawowych funkcji życiowych w spoczynku. W praktyce żywienia traktuje się ją jako "bazę", do której dolicza się wpływ aktywności, aby oszacować dobowe zapotrzebowanie energii.
WAF/PAL to liczba opisująca, jak aktywność w ciągu dnia zwiększa wydatek energii ponad poziom spoczynkowy. Jest to współczynnik bez jednostki, dlatego w obliczeniach zwykle mnoży się nim PPM, aby uzyskać przybliżone całkowite zapotrzebowanie energetyczne.
W typowych zadaniach szkolnych stosuje się prosty wzór: CPM (TDEE) = PPM × WAF. Wystarczy przemnożyć wartość PPM w kcal przez podany WAF. Wynik podaje się w kcal na dobę i porównuje z odpowiedziami w teście.
Bo dane mówią o WAF = 1,4. Dla PPM = 1500 kcal obliczenie to 1500 × 1,4 = 2100 kcal. Wartość 2250 kcal wyszłaby przy współczynniku 1,5, czyli innym niż w treści. W teście liczy się dokładnie to, co podano.
To jest uproszczenie często używane w zadaniach dydaktycznych. W praktyce na zapotrzebowanie wpływają też m.in. cel dietetyczny, wiek, skład ciała i zmienność aktywności. Na egzaminie jednak należy stosować model wskazany w treści i policzyć dokładnie z podanych danych.
Najczęstsze pomyłki to: dodawanie zamiast mnożenia, błędne mnożenie przez 1,5 zamiast 1,4 oraz złe przesunięcie przecinka (np. 1500 × 1,4 policzone jak 1500 × 14). Pomaga zapis: 1,4 = 14/10, więc 1500 × 14 = 21000, a potem /10 = 2100.
Gdy PPM jest "okrągła" (np. 1500), a odpowiedzi różnią się o stały krok, często są to wyniki dla różnych współczynników: 1,4; 1,5; 1,6; 1,7 itd. Wtedy wybierasz tę wartość, która wynika z WAF podanego w treści, bez zgadywania "na oko".
Przy układaniu jadłospisów (np. catering dietetyczny, stołówki), doborze kaloryczności porcji i ocenie, czy menu pokrywa potrzeby określonej grupy. Umiejętność szybkiego oszacowania energii pomaga też w rozmowie z klientem o utrzymaniu masy ciała lub kontroli bilansu energetycznego.
Bilans energetyczny to relacja między energią dostarczoną z pożywieniem a energią wydatkowaną. Gdy podaż ≈ wydatek, masa ciała zwykle się stabilizuje. Gdy podaż jest wyższa, łatwiej o przyrost masy, a gdy niższa – o spadek. Dlatego wyznacza się CPM jako punkt odniesienia.
W różnych materiałach edukacyjnych spotyka się nieco odmienne przedziały i nazewnictwo poziomów aktywności, ale idea jest stała: im mniejsza aktywność, tym niższy współczynnik. Na egzaminie najważniejsze jest zastosowanie wartości podanej w pytaniu i poprawne wykonanie obliczeń.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 61% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że całkowite zapotrzebowanie energetyczne do utrzymania masy ciała liczy się jako PPM × WAF.

Źródła:

  • FAO/WHO/UNU. Human energy requirements. Report of a Joint FAO/WHO/UNU Expert Consultation. Rome: Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO), 2004.
  • Institute of Medicine (US). Dietary Reference Intakes for Energy, Carbohydrate, Fiber, Fat, Fatty Acids, Cholesterol, Protein, and Amino Acids. Washington (DC): National Academies Press, 2005.

Materiały:

  • Podręczniki z dietetyki/żywienia człowieka omawiające PPM, PAL/WAF i bilans energetyczny
  • Tabele lub opracowania dotyczące poziomów aktywności (PAL) i ich interpretacji
  • Zadania treningowe z obliczania CPM/TDEE na podstawie PPM i współczynnika aktywności

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego