Palnik retortowy stosuje się w kotłach na paliwa stałe, zwykle z automatycznym podawaniem paliwa z zasobnika (np. ślimakiem lub innym mechanizmem). Charakterystyczne jest, że paliwo trafia na retortę, gdzie tworzy się żar i zachodzi proces spalania przy doprowadzeniu powietrza.
Dlatego odpowiedź "węgla kamiennego" jest właściwa: w praktyce energetyki cieplnej palniki retortowe kojarzy się z kotłami opalanymi paliwem stałym, w tym odmianami węgla kamiennego przeznaczonymi do podajników. Konstrukcja palnika (retorta + podajnik) jest dostosowana do transportu i spalania ziarna/kruszywa paliwa stałego.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z powodów konstrukcyjnych:
- "gazu ziemnego" – spalanie gazu wymaga palników gazowych (dysze, mieszanie gazu z powietrzem, układ zapłonowy i zabezpieczenia typowe dla gazu). Retorta i podajnik paliwa stałego nie są do tego przeznaczone.
- "oleju opałowego" – olej spala się w palnikach olejowych z rozpylaniem (mechanicznym lub pneumatycznym) oraz odpowiednim układem podgrzewu/filtracji i automatyką spalania cieczy.
- "drewna" – drewno najczęściej spala się na ruszcie lub w komorach przystosowanych do polan/zrębków, gdzie istotna jest geometria komory, dopływ powietrza pierwotnego i wtórnego oraz inny sposób podawania paliwa. Sam termin "palnik retortowy" odnosi się do paleniska z retortą dla paliw stałych podawanych mechanicznie, a nie do klasycznego spalania polan.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się retorta/podajnik/zasobnik, myśl o kotle na paliwo stałe. Gdy pojawia się dysza/rozpylanie – to raczej olej. Gdy dysze gazowe/mieszanie – to gaz.
