Palniki lancowe (rozpałkowe) to elementy układu rozruchowego, których zadaniem jest zainicjowanie spalania i zapewnienie stabilnego płomienia w okresie uruchamiania urządzenia. W praktyce rozruch często wymaga paliwa, które można podać w sposób kontrolowany przez dyszę/lancę, uzyskać pewny zapłon i wytworzyć płomień o odpowiedniej energii do "podgrzania" komory i umożliwienia przejścia na właściwy tryb pracy.
Dlatego jako paliwo dla palników tego typu wskazuje się "ciężki olej" – jest to odpowiedź zgodna z koncepcją palnika rozpałkowego jako palnika olejowego (lancowego), pracującego pomocniczo podczas rozruchu.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi "pułapkami" pojęciowymi:
- "gaz palny" – gaz bywa paliwem rozruchowym w niektórych instalacjach, ale nie jest tożsamy z określeniem palnika lancowego w ujęciu tego pytania; łatwo tu o błąd przez skojarzenie "rozpałka = gaz".
- "lekki olej" – może kojarzyć się z łatwiejszym zapłonem, jednak pytanie dotyczy konkretnego rodzaju palnika i paliwa przypisywanego do niego w praktyce energetycznej; wybór "lekki" wynika często z uproszczenia "im lżejsze, tym lepsza rozpałka".
- "pył węglowy" – to paliwo podstawowe wielu kotłów pyłowych, ale rozpałka służy właśnie do uruchomienia paleniska przed stabilnym spalaniem pyłu; przenoszenie paliwa podstawowego na układ rozruchowy jest częstą interferencją wiedzy.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o rozruch rozróżniaj paliwo podstawowe kotła od paliwa/układu rozruchowego oraz zwracaj uwagę na nazwy konstrukcyjne palników (lancowy, rozpałkowy), które sugerują sposób podawania paliwa.