Cel opisany w pytaniu dotyczy kształtowania pozytywnych relacji uczestnika z bliskimi i sąsiadami. Aby taki cel osiągnąć, w terapii zajęciowej dobiera się działania ukierunkowane na kompetencje społeczne: komunikację (rozmowa, aktywne słuchanie), rozumienie norm społecznych, współpracę, asertywność, wyrażanie emocji w sposób akceptowalny oraz konstruktywne rozwiązywanie sporów.
Właśnie temu służy trening umiejętności interpersonalnych – uczy i utrwala zachowania potrzebne w kontaktach z innymi ludźmi, co bezpośrednio przekłada się na relacje rodzinne i sąsiedzkie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Trening samoobsługi i zaradności życiowej koncentruje się na samodzielnym funkcjonowaniu (czynności dnia codziennego, organizacja spraw osobistych). Może pośrednio zwiększać pewność siebie, ale nie jest to trening ukierunkowany na relacje.
- Trening umiejętności spędzania czasu wolnego dotyczy planowania i realizowania aktywności rekreacyjnych. Może odbywać się w grupie, jednak jego celem jest konstruktywne wypełnianie czasu, a nie nauka komunikacji i budowania więzi.
- Trening umiejętności praktycznych skupia się na czynnościach użytkowych (np. prace manualne, proste zadania techniczne lub porządkowe). Rozwija sprawność i samodzielność, ale nie adresuje wprost problemów w relacjach.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij obszar funkcjonowania (tu: społeczny/relacyjny), a dopiero potem dopasuj rodzaj treningu. Jeśli w treści pojawiają się "relacje", "komunikacja", "konflikt", "współpraca", zwykle chodzi o trening interpersonalny lub społeczny.
