KWALIFIKACJA PGF1 + PGF2 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 2.
Która forma drukowa posiada hydrofilowe elementy niedrukujące?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W druku offsetowym (płaskim, litograficznym) elementy niedrukujące formy są hydrofilowe, aby przyjmowały roztwór zwilżający i odpychały farbę. Elementy drukujące są oleofilowe i przyjmują farbę. W sitodruku, fleksografii i tampondruku nie występuje ta klasyczna para: hydrofilowe niedrukujące vs oleofilowe drukujące.

Pełne wyjaśnienie:

Poprawna jest odpowiedź "Offsetowa.", ponieważ druk offsetowy należy do druku płaskiego (litografii), który opiera się na zjawisku wzajemnego odpychania wody i tłustej farby drukowej.

Na płycie/ formie offsetowej występują dwa typy obszarów o różnych właściwościach powierzchni:

  • elementy niedrukujące – są hydrofilowe, czyli chętnie zwilżane przez roztwór zwilżający; dzięki temu tworzą warstwę wodną, która utrudnia przyjmowanie farby,
  • elementy drukujące – są oleofilowe (lipofilowe), więc przyjmują farbę, a jednocześnie są mniej zwilżalne przez wodę.

W praktyce ta różnica umożliwia stabilne rozdzielenie obszarów z farbą i bez farby na tej samej płaskiej powierzchni formy. To kluczowa cecha odróżniająca offset od innych wymienionych technik.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "Sitodrukowa." – w sitodruku forma ma postać siatki z nałożoną warstwą światłoczułą/ablacyjną, a obraz powstaje przez przepływ farby przez oczka siatki w miejscach otwartych. Mechanizm nie wymaga hydrofilowych elementów niedrukujących na formie.
  • "Fleksograficzna." – fleksografia to druk wypukły z elastycznej formy (najczęściej fotopolimerowej). Rozdział obrazu i tła wynika z różnicy wysokości elementów drukujących, a nie z hydrofilowości i zwilżania wodą.
  • "Tampondrukowa." – tampondruk to technika pochodna druku wklęsłego, w której farba jest pobierana z graweru (kliszy) i przenoszona tamponem. Kluczowe są zagłębienia obrazu i proces pobrania farby, a nie hydrofilowe strefy niedrukujące jak w offsecie.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo hydrofilowe w kontekście elementów niedrukujących, najczęściej chodzi o offset i równowagę farba–woda.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Oznacza to, że te obszary formy łatwo zwilżają się roztworem zwilżającym (wodą z dodatkami) i dzięki temu odpychają farbę. W offsecie wykorzystuje się rozdział: woda na tle, farba na obrazie.
Roztwór zwilżający pokrywa hydrofilowe tło formy cienką warstwą i stabilizuje brak farby w obszarach niedrukujących. Bez prawidłowego zwilżania tło może przyjmować farbę, co prowadzi do tonowania i spadku jakości druku.
Elementy drukujące są zasadniczo oleofilowe (lipofilowe) – mają przyjmować farbę drukową. Tło (niedrukujące) jest hydrofilowe, aby wiązać wodę i odpychać farbę.
Nie w tym samym sensie. W sitodruku obraz jest zdefiniowany przez otwarte i zamknięte oczka siatki, a farba przechodzi mechanicznie przez siatkę. Nie ma tu klasycznej zasady rozdziału farby i wody na płaskiej płycie jak w offsecie.
Offset używa formy płaskiej, gdzie rozdział obrazu i tła wynika z właściwości powierzchni (farba vs woda). Fleksografia używa formy wypukłej (elastycznej), a drukują elementy wyniesione ponad tło; nie opiera się na hydrofilowości tła.
Tampondruk bazuje na kliszy (grawerze), w której obraz stanowią zagłębienia. Farba wypełnia zagłębienia, a tampon ją zabiera i przenosi. Mechanizm nie wymaga utrzymywania wodnej warstwy na tle formy, jak w offsecie.
Szukaj haseł: hydrofilowe tło, roztwór zwilżający, równowaga farba–woda, druk płaski, litografia lub płyta offsetowa. Te pojęcia są mocno charakterystyczne dla offsetu i rzadko pasują do pozostałych technik.
Typowe skutki to m.in. tonowanie tła (przyjmowanie farby przez obszary niedrukujące), spadek kontrastu, smużenie oraz niestabilny kolor. Wynika to z zaburzenia rozdziału: woda na tle i farba na obrazie.
Gdy jest zbyt mało roztworu zwilżającego, gdy płyta jest zabrudzona/uszkodzona lub gdy parametry roztworu są niewłaściwe. Wtedy hydrofilowe tło nie utrzymuje stabilnej warstwy wodnej i może dojść do niepożądanego zafarbu.
Ułóż porównanie technik: offset (płaski, farba–woda), fleksografia (wypukły fotopolimer), sitodruk (siatka, przepływ farby), tampondruk (grawer + tampon). Ucz się cech rozpoznawczych form i tego, z jakiego zjawiska wynika selekcja obrazu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 55% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że w druku offsetowym (płaskim, litograficznym) elementy niedrukujące formy są hydrofilowe, aby przyjmowały roztwór zwilżający i odpychały farbę.

Źródła:

  • Wikipedia: "Offset printing" (sekcje opisujące zasadę litografii i rolę roztworu zwilżającego) https://en.wikipedia.org/wiki/Offset_printing - accessed 2026-03-02
  • Encyclopaedia Britannica: "Lithography" (opis zasady: odpychanie wody i tłustej farby; hydrophilic vs hydrophobic) https://www.britannica.com/technology/lithography - accessed 2026-03-02
  • Wikipedia: "Lithography" (podstawy procesu: hydrofilowe obszary niedrukujące i oleofilowe obszary obrazu) https://en.wikipedia.org/wiki/Lithography - accessed 2026-03-02

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii poligraficznych dotyczące druku offsetowego i litografii
  • Materiały producentów płyt offsetowych (opisy budowy warstw i zasad działania)
  • Artykuły szkoleniowe o równowadze farba–woda oraz roli roztworu zwilżającego w offsecie

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego