W pomiarach tachimetrycznych/teodolitowych kąt pionowy (zależnie od instrumentu i przyjętej konwencji zapisu) odczytuje się na kole pionowym i wpisuje do dziennika w odpowiedniej kolumnie. Pytanie dotyczy pierwszego położenia lunety, czyli konkretnej orientacji lunety i osi celowej, dla której wykonuje się odczyt i zapis.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest, aby:
- odróżnić odczyt dla I położenia od odczytu dla II położenia,
- nie pomylić zakresów wskazań (często spotyka się wartości w okolicy 100g albo w okolicy 300g, w zależności od tego, jak liczony jest odczyt koła pionowego),
- zachować dokładność zapisu do właściwej liczby miejsc i nie zgubić różnicy rzędu 0,0005g.
Poprawna odpowiedź: 97,0340g – jest zgodna z wymaganiem "odczytu kąta pionowego w pierwszym położeniu lunety" dla wskazanej kolumny i rozdzielczości zapisu.
Dlaczego pozostałe są błędne?
- 97,0345g – to wartość bardzo bliska, ale różni się o 0,0005g. W zadaniach tego typu taka różnica oznacza inny odczyt (np. błędne przepisanie ostatniej cyfry, zaokrąglenie lub odczyt z niewłaściwej kreski).
- 302,9645g oraz 302,9650g – należą do innego "obszaru" wskazań (około 300g), co typowo odpowiada innemu sposobowi odczytu albo innemu położeniu/interpretacji koła pionowego. W kontekście pytania o I położenie nie są właściwym wpisem do tej kolumny.
Wskazówka egzaminacyjna: przy odpowiedziach różniących się minimalnie zawsze porównuj ostatnie cyfry oraz sprawdzaj, czy liczba ma sensowny "zakres" dla opisanego położenia lunety, zamiast kierować się tylko podobieństwem zapisu.
