Beta-oksydacja to proces mitochondrialnego rozkładu kwasów tłuszczowych, w którym łańcuch jest skracany cyklicznie o dwa atomy węgla, a produktem są m.in. acetylokoenzym A oraz zredukowane przenośniki elektronów. Aby cykl mógł przebiegać prawidłowo, potrzebne są określone kofaktory (koenzymy) wykorzystywane przez enzymy poszczególnych etapów.
Odpowiedź "Witamina B2 (ryboflawina)" jest poprawna, ponieważ ryboflawina jest prekursorem FAD. W pierwszym etapie beta-oksydacji (utlenianie acylo-CoA do trans-enoilo-CoA) dehydrogenaza acylo-CoA wykorzystuje właśnie FAD jako akceptor elektronów (FAD ulega redukcji do FADH2). Bez dostępnego FAD ten etap jest zablokowany, a cały cykl nie przebiega prawidłowo.
Odpowiedź "Witamina B1" jest nieprawidłowa: tiamina jest typowo kojarzona z metabolizmem węglowodanów (np. reakcje dehydrogenaz w przemianach pirogronianu i podobnych związków), ale nie stanowi kluczowego kofaktora wymaganego w etapach beta-oksydacji kwasów tłuszczowych.
Odpowiedź "Witamina C" jest nieprawidłowa: pełni ważne funkcje w innych procesach (m.in. antyoksydacyjnych), jednak nie jest klasycznym prekursorem koenzymu używanego przez enzymy beta-oksydacji. Odpowiedź "Witamina D" także jest nieprawidłowa: jej główna rola dotyczy gospodarki wapniowo-fosforanowej i nie jest kofaktorem etapów utleniania w tym szlaku.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o beta-oksydację szukaj witamin z grupy B, które są prekursorami koenzymów redoks (B2 dla FAD, B3 dla NAD+) oraz związanych z koenzymem A (B5). To pozwala odróżnić je od witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D) i witaminy C.
