Na planszy projektu koncepcyjnego najważniejsze jest, aby rysunek był jednoznaczny w odbiorze dla osoby, która nie zna "z góry" przyjętych oznaczeń. Dlatego elementem, którego nie może zabraknąć, jest legenda – czyli objaśnienie symboli, kolorów, szrafów i znaków graficznych zastosowanych na rysunku.
W koncepcji często pokazuje się układ funkcjonalno-przestrzenny: strefy, przebieg ciągów, zarys nawierzchni, lokalizację zieleni, małej architektury czy oświetlenia. Żeby taki rysunek dało się czytać bez domysłów, trzeba podać, co oznaczają poszczególne znaki (np. różne typy nawierzchni, grupy roślin, projektowane i istniejące elementy). Właśnie tę funkcję spełnia legenda.
Pozostałe propozycje odpowiedzi są mniej typowe dla etapu koncepcyjnego albo nie są warunkiem zrozumiałości rysunku:
- Wymiarowanie – w koncepcji zwykle ogranicza się do informacji ogólnych; szczegółowe wymiary są charakterystyczne raczej dla projektu bardziej zaawansowanego (technicznego/wykonawczego).
- Tabliczka tytułowa – jest ważna jako element formalny (identyfikacja opracowania), ale sama nie wyjaśnia treści rysunku; bez legendy rysunek może pozostać nieczytelny.
- Tabela materiałowa – zestawienia materiałów i elementów (np. nawierzchni, obrzeży) to zwykle etap doprecyzowania rozwiązań, a nie podstawowy warunek poprawnego odczytania koncepcji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "czego nie może zabraknąć", szukaj elementu, bez którego nie da się zinterpretować oznaczeń. To zazwyczaj legenda, a nie szczegółowe zestawienia czy wymiarowanie.
