KWALIFIKACJA HAN1 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 21.
Który produkt powinien zaproponować sprzedawca klientce poszukującej mięsa o najniższej wartości kalorycznej?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pierś z indyka należy do najchudszych rodzajów mięsa i zwykle ma niższą wartość energetyczną niż jagnięcina czy wieprzowina. Kaloryczność mięsa w dużej mierze rośnie wraz z zawartością tłuszczu, dlatego w poradzie sprzedażowej dla klienta szukającego "najmniej kalorycznego" wyboru preferuje się chudy drób.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie sprawdza praktyczną umiejętność doradztwa w sprzedaży: klientka szuka mięsa o najniższej wartości kalorycznej. W żywności największy wpływ na kaloryczność mięsa ma zwykle zawartość tłuszczu (tłuszcz jest bardziej energetyczny niż białko). Dlatego, gdy klient pyta o mięso "najmniej kaloryczne", sprzedawca powinien kierować się zasadą: im chudszy element, tym zazwyczaj mniej kcal.

Odpowiedź "Pierś z indyka." jest właściwa, ponieważ pierś z indyka to typowy przykład chudego drobiu (mięso o niskiej zawartości tłuszczu). W praktyce handlowej jest to częsty wybór dla osób ograniczających kalorie lub tłuszcz, więc rekomendacja jest zgodna z oczekiwaniami klienta.

  • "Giez cielęcą." (cielęcina) bywa postrzegana jako delikatna, ale poszczególne elementy cielęce mogą mieć różną zawartość tłuszczu. Sama informacja o gatunku nie gwarantuje najniższej kaloryczności względem chudej piersi drobiowej.
  • "Udziec jagnięcy." jagnięcina częściej jest kojarzona z mięsem bardziej tłustym i intensywnym w smaku; udziec nie jest typową odpowiedzią na pytanie o najniższą kaloryczność.
  • "Schab wieprzowy." schab jest jednym z chudszych elementów wieprzowiny, ale wieprzowina w ujęciu asortymentowym zwykle wypada mniej korzystnie energetycznie niż chudy drób (szczególnie pierś).

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie nie podaje sposobu przygotowania, przyjmuj porównanie dla produktu jako takiego (najczęściej surowego lub standardowo opisywanego w tabelach). W poradzie dla klienta możesz dopytać, czy chodzi o mięso bez skóry i bez widocznego tłuszczu oraz zaproponować techniki obróbki (gotowanie, duszenie, pieczenie), które nie dodają dodatkowych kalorii z tłuszczu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej decyduje zawartość tłuszczu: im więcej tłuszczu w danym elemencie, tym zwykle wyższa wartość energetyczna. Dlatego jako "mniej kaloryczne" częściej poleca się chude części (np. pierś drobiowa) niż elementy z większą ilością tłuszczu.
W praktyce najczęściej poleca się chudy drób (np. pierś z indyka lub kurczaka) oraz chude elementy innych gatunków, o ile klient zaakceptuje smak i cenę. Ważne jest też dopytanie, czy klientka chce mięso bez skóry i bez widocznego tłuszczu.
Pierś z indyka to część o relatywnie niskiej zawartości tłuszczu, a więc i niższej wartości energetycznej. W sprzedaży jest traktowana jako "chuda" propozycja, szczególnie gdy klient szuka mięsa do gotowania, duszenia lub pieczenia bez dodatku tłuszczu.
Schab jest jednym z chudszych elementów wieprzowiny, więc bywa rozsądną alternatywą. Jednak w porównaniach asortymentowych chudy drób często wypada korzystniej energetycznie. Sprzedawca powinien doprecyzować, czy klient porównuje gatunki, czy konkretne elementy i sposób przygotowania.
Warto zapytać: czy mięso ma być bez skóry, czy dopuszczalny jest widoczny tłuszcz, do jakiej potrawy będzie użyte oraz jak będzie przygotowane. Te informacje pomagają dobrać element chudy i doradzić technikę obróbki, która nie zwiększy kaloryczności (np. pieczenie zamiast smażenia).
Może wprowadzać w błąd, gdy porównuje się różne źródła tabel lub różny stan produktu: surowe vs po obróbce, mięso z tłuszczem/bez tłuszczu, ze skórą/bez skóry. Dodatkowo smażenie na tłuszczu podnosi wartość energetyczną dania, choć nie samego mięsa.
Częsty błąd to kierowanie się stereotypem gatunku (np. "cielęcina zawsze najlżejsza") zamiast konkretną częścią. Inny błąd to pomijanie roli tłuszczu i wybór mięsa kojarzonego z "dietą" bez realnego porównania. W testach warto myśleć: chudsze = zwykle mniej kcal.
W praktyce oznacza to mięso z niewielką ilością tłuszczu widocznego w strukturze oraz mniejszą skłonnością do wytapiania tłuszczu podczas obróbki. Sprzedawca może wskazać klientowi elementy o małej ilości tłuszczu oraz zaproponować porcjowanie (np. usunięcie widocznego tłuszczu).
Może zaproponować chudy element oraz doradzić obróbkę bez dodatku tłuszczu: gotowanie, duszenie, pieczenie na ruszcie lub w rękawie. Dodatkowo można zasugerować usunięcie skóry (w drobiu) i widocznego tłuszczu oraz dobór dodatków warzywnych zamiast ciężkich sosów.
Najczęściej nie. Jagnięcina bywa postrzegana jako mięso bardziej aromatyczne i nierzadko bogatsze w tłuszcz w porównaniu z chudym drobiem. Dlatego przy pytaniu o najniższą kaloryczność sprzedawca zwykle w pierwszej kolejności proponuje chudsze opcje, szczególnie pierś drobiową.
info

Statystycznie 51% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Pierś z indyka należy do najchudszych rodzajów mięsa i zwykle ma niższą wartość energetyczną niż jagnięcina czy wieprzowina."

Źródła:

  • USDA FoodData Central – wyszukiwarka wartości odżywczych (indyk, wieprzowina, jagnięcina, cielęcina): https://fdc.nal.usda.gov/ (dostęp 2026-02-27)
  • Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej NCEZ – materiały o mięsie i zawartości tłuszczu/energii (wyszukiwanie treści w serwisie): https://ncez.pzh.gov.pl/ (dostęp 2026-02-27)
  • Encyklopedia PWN – hasło "wartość energetyczna" (definicja pojęcia): https://encyklopedia.pwn.pl/ (dostęp 2026-02-27)

Materiały:

  • Aktualne tabele wartości odżywczej (energia, tłuszcz) dla mięs i elementów tuszy
  • Materiały szkoleniowe z towaroznawstwa spożywczego dla sprzedawców
  • Poradniki instytucji żywieniowych wyjaśniające różnice między mięsem chudym i tłustym

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego