W diagnostyce i leczeniu chorób tarczycy wyjątkową rolę odgrywają radioizotopy jodu, ponieważ tarczyca fizjologicznie gromadzi jod do syntezy hormonów. Z tego powodu w onkologii tarczycy (szczególnie w zróżnicowanym raku tarczycy, gdy komórki zachowują zdolność wychwytu jodu) od dawna stosuje się radiojod.
Odpowiedź "¹³¹I" jest właściwa, bo jod-131 jest wykorzystywany terapeutycznie (ablacja pozostałości tarczycy, leczenie przerzutów jodochwytających), a w określonych sytuacjach także diagnostycznie (np. ocena ognisk wychwytujących radiojod). Kluczowym uzasadnieniem jest więc związek narządowy (tarczyca wychwytuje jod) oraz to, że emisja promieniowania umożliwia jednocześnie obrazowanie i efekt terapeutyczny.
Pozostałe propozycje nie pasują do wskazania "rak tarczycy":
- "¹³³Xe" (ksenon-133) jest kojarzony przede wszystkim z badaniami wentylacji płuc i oceną układu oddechowego, a nie z procedurami tarczycowymi.
- "¹⁸⁶Re" (ren-186) bywa stosowany w wybranych terapiach radionuklidowych, ale nie jest klasycznym radionuklidem ukierunkowanym na tkankę tarczycową poprzez mechanizm wychwytu jodu.
- "²²³Ra" (rad-223) jest typowo kojarzony z leczeniem przerzutów do kości w określonych nowotworach; mechanizm jego działania i wskazania kliniczne nie dotyczą celowania w tarczycę.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy tarczycy, w pierwszej kolejności sprawdzaj odpowiedzi zawierające jod (radiojod), bo to najbardziej charakterystyczna grupa radionuklidów dla tego narządu. Dopiero potem rozważaj inne izotopy, zwykle powiązane z innymi układami (płuca, kości, krążenie).
