Określenie "osoba słabowidząca" odnosi się do trwałego lub długotrwałego ograniczenia funkcji wzroku. Wzrok jest jednym z narządów zmysłów, dlatego w typowych podziałach funkcjonalnych taki stan klasyfikuje się jako niepełnosprawność sensoryczną (związaną z odbiorem bodźców przez zmysły).
Odpowiedź "sensoryczną" jest poprawna, bo bezpośrednio wskazuje na sferę funkcjonowania, której dotyczy problem: percepcję wzrokową. W praktyce asystent osoby z niepełnosprawnością, rozpoznając tę kategorię, może szybciej dobrać adekwatne wsparcie: poprawę kontrastu i oświetlenia, organizację przestrzeni (stałe miejsce przedmiotów, drożne ciągi komunikacyjne), pomoc w orientacji, czy przygotowanie materiałów w większej czcionce.
Odpowiedź "sprzężoną" jest nieprawidłowa, ponieważ "sprzężona" oznacza współwystępowanie co najmniej dwóch rodzajów niepełnosprawności (np. wzrokowej i ruchowej) – samo bycie słabowidzącą nie przesądza o współistnieniu innych ograniczeń.
Odpowiedź "fizyczną" bywa wybierana intuicyjnie, ale jest zbyt ogólna i nie wskazuje specyficznie na zaburzenie zmysłu. W wielu ujęciach "fizyczna" kojarzona jest głównie z ograniczeniami narządu ruchu lub ogólną sprawnością somatyczną, a tutaj kluczowa jest sfera sensoryczna.
Odpowiedź "psychofizyczną" również nie pasuje, bo sugeruje zaburzenia dotyczące funkcjonowania psychicznego i/lub złożonych aspektów psychoruchowych. W pytaniu podano jednoznaczny przykład: ograniczenie widzenia, czyli problem sensoryczny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się słowa "niedosłyszący", "niesłyszący", "słabowidzący", "niewidomy", najczęściej chodzi o kategorię sensoryczną. Najpierw zidentyfikuj, jaki obszar funkcjonowania jest zaburzony (zmysły/ruch/poznanie/psychika), a dopiero potem dobieraj nazwę kategorii.
