Sgraffito jest rodzajem dekoracji tynkarskiej, w której kluczowe są: warstwowość oraz mechaniczne odsłanianie niższej warstwy przez zarysowanie/zdrapanie warstwy wierzchniej. Typowo wykonuje się przynajmniej dwie warstwy o kontrastowej barwie, a następnie narzędziem (np. rylcem) usuwa się fragmenty warstwy zewnętrznej, aby uzyskać rysunek.
Odpowiedź "Fresk" jest nieprawidłowa, bo fresk to przede wszystkim technika malarska (pigment wprowadzany w świeży tynk). W fresku obraz powstaje przez malowanie, a nie przez wydrapywanie wzoru odsłaniające inną warstwę tynku.
Odpowiedź "Zmywalny" również nie pasuje, ponieważ jest to cecha użytkowa (odporność na zmywanie/łatwość czyszczenia), a nie nazwa techniki dekoracyjnej czy rodzaju tynku rozpoznawalnego po charakterystycznym rysunku wykonanym przez zdrapanie.
Odpowiedź "Sztablatura" bywa myląca, bo dotyczy wykończeń o wysokiej gładkości, często zacieranych i wygładzanych (niekiedy z połyskiem), ale nie zakłada wykonania kontrastowego wzoru przez odsłanianie spodniej warstwy. Jeżeli na powierzchni widoczne są charakterystyczne, "wycięte" linie i kontrast barwny wynikający z odkrycia niższej warstwy, jest to typowe dla sgraffito.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu technik wykończenia zawsze szukaj mechanizmu wykonania efektu: malowanie (fresk), zacieranie/wygładzanie (sztablatura) czy warstwowość i wydrapywanie (sgraffito). To często pozwala uniknąć wyboru pojęcia "najbardziej znanego".
