KWALIFIKACJA SPL2 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 1.
Który środek transportu jest najtańszy dla pasażera, który chce pokonać trasę 225 km i nie ma prawa do ulgi?
Ilustracja przedstawia tabelę z cennikiem różnych środków transportu, które mogą być używane przez pasażerów.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najtańszy środek transportu wybiera się przez porównanie cen dla dystansu 225 km w taryfie normalnej (bez ulg) z przedstawionego zestawienia.
W danych do zadania najniższą cenę dla tej trasy ma Pociąg INTERCITY, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pełne wyjaśnienie:

W tym zadaniu kluczowe jest zastosowanie jednego, jasno wskazanego kryterium: najniższy koszt przejazdu dla pasażera bez prawa do ulgi na dystansie 225 km. Oznacza to, że nie wolno wybierać stawek ulgowych ani promocyjnych, jeśli w materiale do zadania rozróżniono ceny "normalne" i "ulgowe".

Poprawna odpowiedź to "Pociąg INTERCITY", ponieważ w zestawieniu/cenniku dołączonym do zadania właśnie ta opcja ma najmniejszą cenę dla dystansu 225 km przy taryfie normalnej. W praktyce egzaminacyjnej taki typ pytania sprawdza umiejętność: (1) odczytania właściwego wiersza/zakresu kilometrowego, (2) uwzględnienia warunku "bez ulgi", (3) porównania wartości między środkami transportu i wskazania minimum.

Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne nie dlatego, że dany środek transportu "zawsze" jest droższy, lecz dlatego, że w danych użytych w zadaniu ich cena dla 225 km (bez ulgi) jest wyższa od ceny dla "Pociąg INTERCITY". To typowa pułapka: część zdających kieruje się ogólnym przekonaniem o cenach (np. że autobus bywa tańszy), zamiast wykonać poprawne porównanie na podstawie przedstawionych informacji.

Wskazówka egzaminacyjna:

  • Najpierw zaznacz w materiale do zadania pozycję odpowiadającą dokładnie 225 km (lub właściwy przedział kilometrowy).
  • Sprawdź, czy odczytujesz kolumnę dla biletu normalnego (bez ulg).
  • Porównaj wszystkie cztery ceny i wybierz najmniejszą.

Taka procedura minimalizuje ryzyko błędu z nieuwagi (np. odczytania niewłaściwej kolumny lub dystansu) i zapewnia, że wybór wynika z danych, a nie z intuicji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Oznacza to, że należy przyjąć taryfę normalną (bilet bez zniżek). Nie wolno wybierać cen ulgowych ani mieszać stawek. Na egzaminie to często test uważności: wybierasz kolumnę lub wariant "normalny", nawet jeśli ulgi są podane obok.
Najpierw znajdź w materiale pozycję odpowiadającą 225 km (dokładnie lub właściwy przedział). Następnie odczytaj ceny dla biletu normalnego dla każdej opcji i porównaj wartości. Wygrywa ta, która ma najniższą kwotę.
Ceny zależą od konkretnego cennika/taryfy użytej w zadaniu, a nie od ogólnych skojarzeń. Na egzaminie liczy się odczyt danych z materiału i spełnienie warunków (dystans, brak ulgi). Intuicja często prowadzi do pominięcia jednej z opcji.
Najczęstsze pomyłki to: odczyt ceny z niewłaściwego dystansu, wybranie stawki ulgowej mimo warunku "bez ulgi", nieuwzględnienie wszystkich opcji oraz "przeskoczenie" do odpowiedzi bez porównania minimum. Pomaga wypisanie czterech cen i wskazanie najmniejszej.
Zwykle nie są potrzebne zaawansowane obliczenia. Najczęściej zadanie wymaga odczytu ceny z tabeli/cennika i prostego porównania, która kwota jest najmniejsza. Obliczenia mogą pojawić się tylko wtedy, gdy trzeba zsumować składowe ceny, jeśli tak podano w materiale.
Jeśli cennik jest podany w zakresach (np. 201–250 km), to 225 km należy do odpowiedniego przedziału. Wtedy odczytujesz cenę dla tego zakresu. Kluczowe jest, by nie pomylić sąsiednich przedziałów i nadal stosować wariant "bez ulgi".
W informacji pasażerskiej i obsłudze podróżnych często trzeba szybko doradzić wariant dojazdu spełniający kryterium klienta (np. najniższa cena). Umiejętność porównania taryf i warunków biletu pomaga udzielać rzetelnych informacji i ogranicza reklamacje wynikające z błędnej porady.
Najważniejsze są: dystans (225 km), rodzaj taryfy (normalna), oraz ceny dla wszystkich rozpatrywanych środków transportu. Dopiero po sprawdzeniu tych trzech elementów porównujesz kwoty. Reszta (np. uwagi dodatkowe) jest ważna tylko, jeśli zmienia sposób odczytu.
Na egzaminie zwykle chodzi o cenę wskazaną w materiale (np. bilet na przejazd). Jeśli w danych uwzględniono dodatkowe opłaty (np. dopłaty), wtedy trzeba porównać koszt w rozumieniu cennika. Zawsze trzymaj się definicji wynikającej z załączonego zestawienia.
Ćwicz szybki odczyt tabel: wybieranie właściwej kolumny (normalna/ulgowa), dobór wiersza dla dystansu i porównywanie kilku wartości. Pomaga też nawyk podkreślania warunków w treści ("225 km", "bez ulgi") oraz sprawdzanie wszystkich opcji przed wyborem minimum.
info

Około 69% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Materiały:

  • Materiały szkolne z obsługi podróżnych: zasady taryf, rodzaje biletów i ulg
  • Ćwiczenia z odczytu cenników i tabel taryfowych (różne dystanse i warianty)
  • Przykładowe zadania egzaminacyjne z porównywania kosztów przejazdu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego