KWALIFIKACJA DRM8 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 6.
Który wariant szlifowania drewna bukowego daje najmniejsze nierówności powierzchni?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najmniejsze nierówności daje połączenie drobniejszego ziarna i większej liczby przejść.
W systemie P wyższy numer oznacza drobniejsze ziarno, które pozostawia płytsze rysy. Dodatkowo dwukrotne szlifowanie usuwa ślady po pierwszym przejściu, dlatego wariant z P150 wykonany dwa razy będzie najgładszy z podanych.

Pełne wyjaśnienie:

W szlifowaniu drewna kluczowe są dwa czynniki: gradacja (numer P) oraz liczba przejść. W oznaczeniach papieru ściernego w systemie P wyższy numer oznacza drobniejsze ziarno. Drobniejsze ziarno wykonuje płytsze zarysowania, dzięki czemu po obróbce powierzchnia jest gładsza i ma mniejsze nierówności.

Drugim elementem jest liczba przejść. Nawet przy tej samej gradacji drugie przejście pomaga wyrównać mikronierówności, usunąć luźne włókna oraz ograniczyć widoczność śladów po pierwszym szlifowaniu. W praktyce obróbki drewna (w tym drewna bukowego jako twardego drewna liściastego) stosuje się szlifowanie stopniowe: od gradacji bardziej agresywnych do coraz drobniejszych, aby końcowo uzyskać powierzchnię odpowiednią pod wykończenie.

Dlatego odpowiedź "Dwukrotne papierem ściernym o symbolu P 150" jest najlepsza w kontekście pytania o najmniejsze nierówności wśród podanych wariantów: ma najwyższą gradację z zestawu i dodatkowo przewiduje dwa przejścia.

Pozostałe warianty dają gorszy efekt, bo:

  • "Jednokrotne papierem ściernym o symbolu P 80" oraz "Jednokrotne papierem ściernym o symbolu P 60" używają grubszych ziaren i tylko jednego przejścia, co zwykle pozostawia wyraźniejsze rysy i większą chropowatość.
  • "Dwukrotne papierem ściernym o symbolu P 120" jest poprawną techniką wygładzania, ale ziarno jest nadal grubsze niż w P150, więc statystycznie pozostawi większe ślady po szlifowaniu niż P150 przy tej samej liczbie przejść.

Na egzaminie warto pamiętać zasadę: im wyższy numer P, tym gładsza powierzchnia, a większa liczba przejść (przy właściwej technice i kierunku względem włókien) zwykle poprawia jakość wykończenia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Symbol "P" odnosi się do gradacji ziarna ściernego. Im niższy numer (np. P60), tym grubsze ziarno i bardziej agresywne szlifowanie. Im wyższy numer (np. P150), tym drobniejsze ziarno i gładsza powierzchnia po szlifowaniu.
Drobniejsze ziarno (wyższy numer P) wykonuje płytsze rysy i usuwa mniejsze nierówności warstwa po warstwie. Dzięki temu zmniejsza się chropowatość i widoczność śladów po narzędziu. Grube ziarno usuwa materiał szybciej, ale zostawia głębsze rysy.
Zwykle tak, bo drugie przejście wyrównuje mikronierówności i ogranicza ślady po pierwszym przejściu. Warunkiem jest poprawna technika: równomierny nacisk, odpowiedni kierunek względem włókien oraz czysty, niezatkany papier. Przy złej technice efekt może się pogorszyć.
Do szlifowania zgrubnego stosuje się niższe gradacje, które szybciej usuwają większe nierówności i ślady obróbki wstępnej. W praktyce często zaczyna się od papierów "grubszych" (np. okolice P60–P100), a potem przechodzi do wygładzania coraz drobniejszym ziarnem.
Najczęstszy błąd to odwrócenie skali i uznanie, że mniejszy numer P oznacza gładszą powierzchnię. Drugi błąd to nieuwzględnienie liczby przejść: odpowiedź z lepszą gradacją, ale tylko jednym przejściem, może przegrać z drobniejszą gradacją wykonaną dwukrotnie.
Oba czynniki są ważne. Gradacja decyduje o "głębokości rys" pozostawianych przez ziarno, a liczba przejść pomaga wyrównać i ujednolicić powierzchnię. W zadaniach testowych zwykle wybiera się wariant łączący wyższą gradację i więcej przejść, jeśli celem są minimalne nierówności.
To zależy od wymaganego wykończenia. P150 często bywa etapem wygładzania przed niektórymi powłokami, ale przy bardzo wysokich wymaganiach estetycznych lub określonych systemach lakierniczych stosuje się jeszcze drobniejsze gradacje. W praktyce decyzję dobiera się do technologii wykończenia i oczekiwanego efektu.
Drobny papier wolniej usuwa większe nierówności i ślady po wcześniejszej obróbce, przez co praca trwa dłużej i może być mniej efektywna. Standardem jest szlifowanie progresywne: najpierw gradacja grubsza do wyrównania, potem coraz drobniejsza do wygładzenia i przygotowania pod wykończenie.
Tak. Szlifowanie wzdłuż włókien zwykle zmniejsza widoczność rys i pozwala uzyskać bardziej jednolity wygląd. Szlifowanie w poprzek włókien może zostawiać bardziej widoczne ślady, nawet przy drobnej gradacji. Na efekt wpływają też nacisk, prędkość i stan materiału ściernego.
Widać wyraźne rysy, "matowe pasy" lub różnice w odbiciu światła, a pod dłonią czuć chropowatość. Po nałożeniu bejcy lub lakieru takie defekty mogą się uwydatnić. Wtedy zwykle trzeba wrócić do właściwej sekwencji gradacji i wykonać dodatkowe przejścia.
info

Około 59% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że najmniejsze nierówności daje połączenie drobniejszego ziarna i większej liczby przejść.W systemie P wyższy numer oznacza drobniejsze ziarno, które pozostawia płytsze rysy.

Materiały:

  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (podręczniki technologii drewna oraz instrukcje producentów materiałów ściernych)
  • Karty techniczne i tabele gradacji producentów papierów/krążków ściernych (opis systemu P oraz zalecenia zastosowań)
  • Materiały dydaktyczne z pracowni technologii drewna dotyczące przygotowania powierzchni do wykończenia

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego