W doborze sposobu mocowania siłownika kluczowe jest dopasowanie uchwytu do wykonania konstrukcyjnego elementu oraz do wymaganej kinematyki ruchu.
Odpowiedź "Na łapach." jest właściwa, gdy element (siłownik lub jego część montażowa) ma widoczne łapy/podstawy umożliwiające przykręcenie go do podłoża. Taki sposób mocowania stabilnie pozycjonuje korpus względem konstrukcji maszyny i jest typowy dla montażu na płycie lub profilu ramy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują w takim przypadku?
- "Wahliwe." odnosi się do mocowań przegubowych (np. widełki, ucho, przegub), które pozwalają na niewielkie odchylenia i kompensację niewspółosiowości. Stosuje się je, gdy układ ma pracować z ruchem kątowym lub gdy trzeba ograniczyć obciążenia boczne.
- "Gwintowe." dotyczy siłowników/elementów przeznaczonych do wkręcania (mocowanie na gwincie) albo sytuacji, gdy mocowanie realizuje się przez elementy gwintowane jako główny sposób osadzenia, a nie przez łapy.
- "Kołnierzowe." wykorzystuje kołnierz (flanszę) do przykręcenia czołowego lub tylnego. Jest to inne rozwiązanie konstrukcyjne niż łapy i stosuje się je, gdy wymagane jest takie właśnie połączenie z konstrukcją.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zidentyfikuj na rysunku cechy charakterystyczne (łapy, kołnierz, przegub, gwint), a dopiero potem wybierz nazwę mocowania. Unikniesz wtedy zgadywania na podstawie samego brzmienia odpowiedzi.
