Rozpatrywana funkcja logiczna ma postać: wyjście jest równe iloczynowi logicznemu dwóch sygnałów, a następnie suma logiczna tego wyniku z trzecim sygnałem. W praktyce oznacza to warunek:
(?1 ∧ ?2) ∨ ?3
W języku FBD (Function Block Diagram) nie "kolejność zapisu" decyduje o działaniu, tylko struktura połączeń między blokami. Żeby poprawnie odwzorować tę funkcję, program musi mieć:
- blok realizujący AND z dwoma wejściami podłączonymi do ?1 oraz ?2,
- blok realizujący OR, do którego trafia wynik bloku AND oraz sygnał ?3.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Program 1.": przedstawia dokładnie taki przepływ sygnału (najpierw koniunkcja ?1 i ?2, potem alternatywa z ?3).
Pozostałe programy są błędne typowo z jednego z poniższych powodów:
- zamieniają działania, np. realizują ?1 ∧ (?2 ∨ ?3), co daje inne wyniki dla części kombinacji wejść,
- stosują niewłaściwy blok (np. OR zamiast AND lub odwrotnie),
- łączą wejścia w innej konfiguracji niż wynika z równania,
- podają ?3 do niewłaściwego miejsca (np. "przed" AND), przez co ?3 przestaje być niezależnym warunkiem wymuszającym stan wyjścia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli masz wątpliwość, wybierz 2–3 charakterystyczne przypadki testowe (np. ?3=1 niezależnie od reszty; oraz ?3=0 i sprawdzanie, czy trzeba mieć jednocześnie ?1=1 i ?2=1). Następnie prześledź, czy dany schemat FBD da w tych przypadkach właściwy wynik.
