Obciążenie długotrwałe oznacza, że silnik ma pracować ciągle przy ustalonym obciążeniu, bez planowanych przerw na chłodzenie. W praktyce taki przypadek odpowiada rodzajowi pracy S1 (praca ciągła). Dlatego poprawny wybór to silnik, którego tabliczka znamionowa zawiera oznaczenie S1 – potwierdza to, że przy warunkach znamionowych (napięcie, częstotliwość, chłodzenie) może on pracować bez ograniczeń czasowych.
Drugim warunkiem jest zgodność napięcia znamionowego z układem połączeń uzwojeń pokazanym na rysunku. Zapis 400/690 V Δ/Y oznacza, że przy napięciu 400 V uzwojenia powinny być łączone w trójkąt (Δ), a przy 690 V w gwiazdę (Y). Jeżeli układ z rysunku wymusza konkretne połączenie (np. Δ dla zasilania 3x400 V), to silnik musi mieć odpowiednie oznaczenie napięć, aby pracować w warunkach znamionowych i nie przegrzewać się.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi mogą być błędne? Silnik bez oznaczenia S1 (np. praca przerywana lub krótkotrwała) może nie być przystosowany termicznie do pracy ciągłej – skutkiem jest wzrost temperatury uzwojeń i skrócenie trwałości izolacji. Silnik o niezgodnych napięciach znamionowych względem połączenia (np. wymagający Y przy 400 V albo odwrotnie) będzie przeciążony prądowo lub nie osiągnie właściwych parametrów momentu, co także prowadzi do przegrzewania lub problemów z rozruchem.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź rodzaj pracy (S1 dla długotrwałego), potem zgodność napięcia i połączenia Δ/Y. Dopiero na końcu oceniaj parametry dodatkowe, takie jak IP czy prędkość obrotowa.
