Rozporządzenie z mocą ustawy to szczególny, wyjątkowy rodzaj aktu normatywnego o sile równej ustawie. W polskim systemie prawnym jest to odstępstwo od typowego mechanizmu stanowienia prawa przez parlament, dlatego Konstytucja bardzo ściśle określa kto i kiedy może wydać taki akt.
Poprawna jest odpowiedź: "Prezydent RP." Wynika to z art. 234 ust. 1 Konstytucji RP, który stanowi, że Prezydent Rzeczypospolitej (na wniosek Rady Ministrów) może wydawać rozporządzenia z mocą ustawy w warunkach nadzwyczajnych. Konstytucja wskazuje też przesłanki, m.in. czas stanu wojennego i sytuację, gdy Sejm nie może zebrać się na posiedzenie. Dodatkowo takie rozporządzenia podlegają zatwierdzeniu przez Sejm na najbliższym posiedzeniu, co pokazuje ich nadzwyczajny charakter.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo dotyczą organów uprawnionych co najwyżej do wydawania zwykłych rozporządzeń wykonawczych (art. 92 Konstytucji), a nie rozporządzeń z mocą ustawy:
- "Minister." Minister może wydawać rozporządzenia wykonawcze tylko na podstawie szczegółowego upoważnienia ustawowego i w celu wykonania ustawy. Nie ma kompetencji do wydawania aktów o mocy ustawy.
- "Rada Ministrów." W procedurze z art. 234 Konstytucji rola Rady Ministrów polega na wnioskowaniu do Prezydenta o wydanie rozporządzenia z mocą ustawy. To ważne rozróżnienie: organ inicjujący nie jest organem wydającym akt.
- "Prezes Rady Ministrów." Prezes RM, podobnie jak ministrowie, działa w reżimie rozporządzeń wykonawczych i kierowania pracami rządu, ale nie posiada uprawnienia do wydania rozporządzenia z mocą ustawy.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prosty schemat: rozporządzenie wykonawcze wydają różne organy władzy wykonawczej na podstawie ustawy, natomiast rozporządzenie z mocą ustawy to konstytucyjny wyjątek zastrzeżony dla Prezydenta RP w szczególnych okolicznościach.
