Podatki dzieli się m.in. na pośrednie i bezpośrednie. Kluczowe jest tu nie to, kto formalnie wpłaca podatek do budżetu, lecz to, kto ostatecznie ponosi jego ciężar ekonomiczny.
Podatek pośredni jest "ukryty" w cenie dóbr i usług, a jego koszt bywa przerzucany na konsumenta. Typowym przykładem jest podatek od towarów i usług: przedsiębiorca rozlicza go w ramach sprzedaży, ale w praktyce kwota podatku wpływa na cenę płaconą przez kupującego. Z tego powodu poprawną odpowiedzią jest podatek od towarów i usług.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Podatek od nieruchomości – wiąże się z posiadaniem określonego majątku (nieruchomości) i co do zasady obciąża bezpośrednio właściciela lub posiadacza. Nie jest typowym podatkiem "w cenie" zakupów.
- Podatek od czynności cywilnoprawnych – jest związany z konkretną czynnością prawną (np. umową). Zwykle płaci go strona czynności i nie działa on jak stały składnik ceny towarów/usług w codziennym obrocie konsumenckim.
- Podatek dochodowy od osób fizycznych – jest klasycznym podatkiem bezpośrednim, bo jest naliczany od dochodu konkretnej osoby i ma ustalonego podatnika, którego obciąża.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli podatek jest powiązany z konsumpcją (sprzedażą towarów/usług) i zwykle pojawia się w cenie, najczęściej będzie pośredni. Jeśli dotyczy dochodu lub majątku, najczęściej będzie bezpośredni.
