W dokumentacji technicznej zapis wymiaru ma jednoznacznie określać, co należy wykonać i w jakim zakresie jest to dopuszczalne. Dlatego, zgodnie z zasadami wymiarowania i tolerowania, kompletny zapis długości powinien zawierać trzy elementy:
- wartość nominalną (wymiar docelowy),
- tolerancję (dopuszczalne odchylenie),
- jednostkę (np. mm), która eliminuje nieporozumienia.
Odpowiedź "Długość: +/-10 mm" jest niepoprawna, ponieważ zawiera wyłącznie tolerancję. Sama tolerancja nie ma sensu bez punktu odniesienia: ±10 mm względem jakiej wartości? Bez wartości nominalnej nie da się ustalić wymiarów granicznych ani wykonać kontroli.
Pozostałe zapisy zawierają wartość nominalną (np. 50, 10, 100) oraz tolerancję +/-0.05 mm. Taki zapis pozwala od razu wyznaczyć zakres dopuszczalny, np. dla "10 +/-0.05 mm" jest to 9.95–10.05 mm. W praktyce mechatronika ma to znaczenie przy dopasowaniach elementów, montażu prowadnic, gniazd łożysk czy części obudów, gdzie niewielkie odchyłki mogą powodować luzy albo zatarcia.
Typowe pomyłki to traktowanie samego "±…" jako pełnej informacji oraz pomijanie elementów zapisu (nominału lub jednostki). Na egzaminie warto sprawdzać zawsze: czy jest liczba nominalna, czy jest tolerancja i czy jest jednostka.