W zadaniu chodzi o łączną powierzchnię kanałów wentylacyjnych o przekroju prostokątnym 300 × 200 mm, policzoną na podstawie specyfikacji materiałowej. W praktyce oznacza to najczęściej powierzchnię rozwiniętą płaszcza (powierzchnię boczną), potrzebną np. do określenia ilości blachy lub powierzchni izolacji.
Dla kanału o przekroju a × b i łącznej długości L (zsumowanej ze wszystkich odcinków o tym przekroju) stosuje się zależność:
S = P · L, gdzie P = 2(a + b) jest obwodem przekroju.
- Najpierw przelicz wymiary z milimetrów na metry: 300 mm = 0,3 m oraz 200 mm = 0,2 m.
- Policz obwód przekroju: P = 2(0,3 + 0,2) = 2·0,5 = 1,0 m.
- Z specyfikacji materiałowej wybierz wyłącznie pozycje dotyczące kanałów 300 × 200 mm i zsumuj ich długości, otrzymując L.
- Powierzchnię łączną wyznacz przez mnożenie: S = 1,0 · L, a wynik podaj w m2.
Odpowiedź "1,018 m2" jest spójna z takim sposobem liczenia, bo dla tego przekroju obwód wynosi 1,0 m, więc wartość powierzchni liczbowo odpowiada łącznej długości L w metrach (po prawidłowym zsumowaniu z zestawienia).
Pozostałe wartości są typowe dla błędów rachunkowych lub interpretacyjnych:
- "0,576 m2" i "0,442 m2" często wynikają z pominięcia części odcinków w specyfikacji albo z błędnego odczytu jednostek.
- "1,054 m2" może wynikać z zaokrąglania pośrednich obliczeń lub doliczenia elementów, które nie powinny być wliczane (np. innego przekroju).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj najpierw wzór, wykonaj konwersję mm→m przed podstawieniem i na końcu sprawdź sens wyniku (rząd wielkości) w odniesieniu do sumy długości ze specyfikacji.
