W próbkowaniu substancji stałych kluczowe jest uzyskanie reprezentatywnej próbki pierwotnej, czyli takiej, która możliwie wiernie odzwierciedla skład całej partii. Jednym z czynników wpływających na reprezentatywność jest uziarnienie (w tym maksymalna średnica ziaren). Im większe ziarna, tym większe ryzyko, że mała próbka nie będzie zawierała właściwych proporcji składników, dlatego w praktyce stosuje się tabele określające minimalną masę próbki dla danego uziarnienia.
W tym zadaniu podano, że maksymalna średnica ziaren wynosi 0,5 cm. Następnie należy skorzystać z tabeli (zwykle zestawiającej przedziały średnic ziaren z minimalną masą próbki) i wybrać wiersz/kolumnę odpowiadający tej wartości granicznej. Po poprawnym dopasowaniu przedziału odczytuje się wymaganą masę minimalną.
Odpowiedź "200 g" jest poprawna, ponieważ to wartość minimalna przypisana w tabeli do materiału o maksymalnej średnicy ziaren 0,5 cm. Odpowiedź "100 g" jest zbyt mała, więc nie spełnia wymogu minimalnej masy. Odpowiedzi "1000 g" oraz "2500 g" mogą odpowiadać materiałom o większym uziarnieniu lub innym warunkom z tabeli, ale w tym zadaniu nie są wartością minimalną dla wskazanej średnicy.
Wskazówki egzaminacyjne:
- Uważnie sprawdź, czy tabela używa jednostek cm czy mm oraz czy przedziały są opisane jako "do …" lub "powyżej …".
- Wybieraj masę minimalną dla danego uziarnienia, a nie "na wszelki wypadek większą".
- Jeśli wartość leży na granicy przedziału (np. 0,5), upewnij się, do którego przedziału tabela ją przypisuje.
