Panewki łożysk ślizgowych (w tym dzielonych) są elementami pracującymi w warunkach tarcia ślizgowego. Dlatego dobór materiału koncentruje się na własnościach tribologicznych: odporności na zatarcie, zdolności do "dotarcia się" i dopasowania do czopa, dobrej współpracy ze smarem oraz odporności na zużycie przy niedoskonałym smarowaniu.
Odpowiedź "staliwo" jest właściwa jako materiał niestosowany typowo do wytwarzania panewek łożysk dzielonych, ponieważ staliwo jest materiałem konstrukcyjnym o wysokiej wytrzymałości, ale nie jest klasycznym materiałem na warstwę roboczą panewki. W praktyce warstwa ślizgowa ma często zapewniać także "awaryjną" przyczepność filmu olejowego i tolerancję na drobne zanieczyszczenia, co sprzyja doborowi stopów łożyskowych zamiast staliwa.
Pozostałe odpowiedzi odpowiadają grupom materiałów spotykanym w łożyskowaniu:
- "stop cynowy" (stopy na bazie cyny) jest typową grupą stopów łożyskowych, wykorzystywaną jako warstwa ślizgowa ze względu na dobre własności przeciwzatarciowe i zdolność dopasowania.
- "brąz ołowiowy" to klasyczny materiał łożyskowy; dodatki ołowiu poprawiają własności ślizgowe i współpracę w warunkach tarcia (w zależności od konkretnego stopu i zastosowania).
- "intermetal" jako określenie ogólne może odnosić się do faz/struktur występujących w stopach i warstwach wielowarstwowych; samo brzmienie jest mniej "podręcznikowe" niż brąz czy stop cynowy, ale nie jest tak jednoznacznie wykluczające jak staliwo w roli typowego materiału panewki.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o panewki i materiały łożyskowe szukaj odpowiedzi kojarzących się ze stopami łożyskowymi (brązy, stopy na bazie cyny lub innych metali nieżelaznych), a ostrożnie traktuj typowe materiały konstrukcyjne na odlewy maszynowe, które częściej występują w korpusach/oprawach niż w warstwach ślizgowych.
