W metrologii wyróżnia się m.in. metodę bezpośrednią i metodę pośrednią. Opis w pytaniu mówi, że wartość wielkości mierzonej otrzymuje się na podstawie pomiarów innych wielkości oraz znanej zależności funkcyjnej (wynik jest obliczany z modelu teoretycznego lub zależności wyznaczonej doświadczalnie). To jest klasyczna definicja metody pośredniej.
Dlaczego odpowiedź "pośrednia" jest właściwa? Ponieważ w tej metodzie wynik nie jest prostym odczytem z przyrządu dla tej samej wielkości, tylko jest wyznaczany (obliczany) z innych pomiarów, np. z prawa Ohma lub innych równań opisujących zależność między wielkościami. Przykład praktyczny w elektronice: rezystancję można wyznaczyć pośrednio mierząc napięcie i prąd oraz licząc R = U/I; podobnie moc P można uzyskać z P = U·I.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "bezpośrednia" nie pasuje, bo metoda bezpośrednia oznacza uzyskanie wyniku przez bezpośredni odczyt wielkości mierzonej (bez wyznaczania jej z innych wielkości i bez zależności funkcyjnej jako kluczowego kroku).
- "względna" i "bezwzględna" to określenia spotykane w innych klasyfikacjach (np. dotyczących sposobu odniesienia do wzorca/odniesienia), ale nie opisują sytuacji, w której wynik wielkości mierzonej oblicza się z pomiarów wielkości powiązanych równaniem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się informacja o pomiarach innych wielkości oraz o zależności funkcyjnej prowadzącej do wyniku, najczęściej chodzi o metodę pośrednią. Gdy wynik jest "z odczytu" tego, co mierzymy – to metoda bezpośrednia.
