KWALIFIKACJA CHM5 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 39.
Metoda rekultywacji gruntów przedstawiona na rysunku to
Ilustracja przedstawia krajobraz rolniczy z tarasowymi polami uprawnymi, które są charakterystyczne dla terenów górskich lub
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tarasowanie zboczy polega na ukształtowaniu skarpy w system stopni (tarasów), co zmniejsza spływ powierzchniowy i erozję oraz stabilizuje stok.
Pozostałe metody dotyczą głównie wysiewu/umocnienia roślinnością (hydrosiew, zalesianie) albo obniżania uwodnienia (osuszanie), a nie modelowania skarpy w tarasy.

Pełne wyjaśnienie:

Rekultywacja gruntów obejmuje działania techniczne i biologiczne, które mają przywrócić terenom zdegradowanym możliwość bezpiecznego użytkowania (np. ograniczyć erozję, poprawić stateczność skarp, umożliwić późniejsze zazielenienie i zagospodarowanie).

Odpowiedź "tarasowanie zboczy" jest właściwa, gdy na rysunku widać skarpę uformowaną w wyraźne poziome stopnie (półki) oddzielone krótszymi odcinkami nachylonymi. Taki układ:

  • zmniejsza prędkość i energię spływającej wody,
  • ogranicza spłukiwanie gleby i tworzenie bruzd erozyjnych,
  • ułatwia późniejsze zabiegi biologiczne (obsiew, nasadzenia) na półkach.

Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do obrazu tarasów?

  • "hydrosiew" to technika nanoszenia mieszaniny nasion, wody i dodatków (np. mulch, nawozy) na powierzchnię gruntu. Efektem jest równomierny "kożuch"/warstwa obsiewu, a nie geometryczne stopnie skarpy.
  • "osuszanie terenu" dotyczy odprowadzania wód (rowy, drenaż, studnie), czyli zmiany warunków wodnych. Może towarzyszyć rekultywacji, ale samo w sobie nie tworzy charakterystycznych tarasów.
  • "zalesianie" polega na wprowadzeniu drzew i krzewów. Na ilustracjach rozpoznaje się je po nasadzeniach, rzędach sadzonek lub rozwiniętej roślinności drzewiastej, a nie po stopniowaniu stoku.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawiają się odpowiedzi mieszające zabiegi kształtowania terenu (np. tarasowanie) z zabiegami biologicznymi (obsiew, zalesianie) i wodnymi (osuszanie), najpierw określ, czy rysunek pokazuje geometrię skarpy, roślinność czy elementy odwodnienia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Rekultywacja gruntów to zespół działań technicznych i biologicznych, które mają przywrócić terenom zdegradowanym funkcje użytkowe i przyrodnicze. Celem jest m.in. stabilizacja podłoża, ograniczenie erozji, poprawa warunków wodnych i przygotowanie terenu do dalszego zagospodarowania.
Tarasowanie rozpoznasz po tym, że skarpa jest podzielona na "stopnie": krótkie odcinki nachylone przedzielone poziomymi półkami. Te półki przerywają spływ wody, zmniejszają erozję i ułatwiają późniejsze obsiewanie lub nasadzenia roślin.
Stopnie tarasów skracają długość spływu po stoku i zmniejszają prędkość wody. Dzięki temu woda ma mniejszą zdolność do zrywania i transportu cząstek gleby. Dodatkowo półki mogą zatrzymywać materiał i wodę, co sprzyja stabilizacji oraz wegetacji.
Hydrosiew to metoda nanoszenia na grunt mieszanki wody, nasion i dodatków (np. mulczu), zwykle przy użyciu hydrosiewnika. Stosuje się go do szybkiego zazieleniania skarp i powierzchni odsłoniętych, gdy ważne jest równomierne pokrycie terenu roślinnością ochronną.
Hydrosiew dotyczy głównie traw i roślin zielnych, tworzących szybko pokrywę przeciwerozyjną. Zalesianie polega na wprowadzeniu drzew i krzewów, co daje efekt długoterminowy (większa stabilizacja biologiczna, siedlisko), ale zwykle wymaga więcej czasu i odpowiednich warunków glebowych.
Osuszanie (odwodnienie) bywa elementem rekultywacji, gdy problemem jest nadmierne uwodnienie lub niestabilność wynikająca z wody w gruncie. Samo osuszanie nie zawsze "rekultywuje" teren, ale może być kluczowym etapem przygotowania do prac ziemnych i późniejszej rekultywacji biologicznej.
Typowe błędy to wybór metody "nawykowo" (np. zalesianie) bez analizy cech obrazu, mylenie tarasowania z samym obsiewem oraz interpretowanie każdej zieleni jako hydrosiewu. Warto sprawdzić, czy rysunek pokazuje geometrię skarpy, roślinność czy elementy odwodnienia.
Zwykle wykonuje się kształtowanie rzeźby terenu (np. profilowanie, tarasowanie), stabilizację i umocnienia, a w razie potrzeby odwodnienie. Dopiero potem wprowadza się roślinność (obsiew, hydrosiew, nasadzenia). Taka kolejność zwiększa trwałość efektu i ogranicza spływ oraz osuwanie.
Tarasowanie jest korzystne, gdy skarpa jest stroma i istnieje ryzyko silnej erozji lub niestabilności. Samo zalesianie może nie wystarczyć na początku, bo rośliny potrzebują czasu, aby ukorzenić się i zadziałać stabilizująco. Tarasy dają szybki efekt przeciwerozyjny i bazę pod roślinność.
Ucz się metod rekultywacji w układzie: co zmieniają (kształt terenu, wodę, roślinność) i po jakich cechach je rozpoznać. Przećwicz zestawy zdjęć/rysunków skarp i wyrobisk. Na egzaminie najpierw nazwij "co widać", a dopiero potem dopasuj właściwą metodę.
info

Statystycznie 67% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Tarasowanie zboczy polega na ukształtowaniu skarpy w system stopni (tarasów), co zmniejsza spływ powierzchniowy i erozję oraz stabilizuje stok."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z rekultywacji gruntów oraz ochrony gleb (rekultywacja techniczna i biologiczna)
  • Materiały dydaktyczne z geotechniki/ochrony przed erozją (umacnianie skarp, tarasowanie)
  • Atlasy/albumy zdjęć i schematów metod rekultywacji (rozpoznawanie po obrazie)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego