Metoda domiarów prostokątnych polega na wyznaczaniu położenia szczegółów sytuacyjnych względem linii bazowej (np. odcinka pomiarowego) poprzez:
- określenie miejsca na linii bazowej (odcięta/odległość wzdłuż bazy),
- wyznaczenie domiaru prostopadłego (rzędna) do mierzonego szczegółu.
Dlatego szkic wykonany bezbłędnie powinien spełniać jednocześnie warunki geometryczne i dokumentacyjne:
- Geometria: domiary są prowadzone prostopadle do linii bazowej, a sposób odkładania odległości jest logiczny i spójny z metodą.
- Jednoznaczność: widać, od jakiej bazy i z jakich miejsc na bazie odkładano domiary; nie ma wątpliwości, do którego punktu odnosi się dany wymiar.
- Kompletność: podane są potrzebne opisy i wartości (tak, aby dało się odtworzyć położenie szczegółów podczas opracowania kameralnego).
Rysunki błędne w tego typu zadaniach najczęściej zawierają jedną z typowych usterek: domiar odkładany pod kątem innym niż 90° (to nie są domiary prostokątne), brak wskazania linii bazowej lub brak jednoznacznych opisów wymiarów, a czasem mieszanie kilku sposobów odniesienia w jednym szkicu. Taki szkic może wyglądać "podobnie", ale nie gwarantuje poprawnego odtworzenia punktów.
Poprawna odpowiedź wskazuje więc ten wariant, w którym domiary są konsekwentnie prostopadłe do bazy i poprawnie opisane, dzięki czemu szkic jest zgodny z zasadą tej metody i nadaje się do dalszego opracowania wyników pomiaru.
