Ciągarka ławowa łańcuchowa jest maszyną do ciągnienia, w której materiał (np. pręt/drut/rura) jest przeciągany przez ciągadło dzięki ruchowi wózka (chwytaka) poruszającego się wzdłuż ławy. Kluczową cechą tego rozwiązania jest to, że napęd realizuje łańcuch (zwykle pętla łańcucha współpracująca z kołami łańcuchowymi), który przenosi siłę na wózek. Na schemacie zasady działania najczęściej widać:
- ławę jako prowadnicę/równoległy tor ruchu elementu pociągowego,
- wózek/chwytak zaczepiający koniec materiału i przemieszczający się po ławie,
- łańcuch jako element napędu (zamiast liny, taśmy czy bezpośredniego siłownika),
- kierunek ruchu (strzałki) wskazujący cykl: dosunięcie chwytaka, chwyt, pociąg, powrót.
Dlatego poprawny wybór to ten rysunek, na którym jednoznacznie rozpoznasz napęd łańcuchowy oraz ruch chwytaka po ławie jako mechanizm realizujący ciągnienie.
Pozostałe rysunki są niepoprawne, jeżeli przedstawiają inny sposób wytwarzania ruchu pociągowego (np. bęben i lina, mechanizm śrubowy, siłownik hydrauliczny) albo pokazują jedynie ogólną budowę urządzenia bez wskazania współpracy łańcucha z wózkiem i bez toru pracy na ławie. Typową pułapką jest uznanie dowolnego układu z kołem zębatym za "łańcuchowy" – na schemacie musi być widoczny łańcuch i jego rola w przesuwie wózka.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku elementu, który "ciągnie" (wózek/chwytak) oraz elementu, który ten ruch wymusza (łańcuch). Jeśli widać głównie bęben nawijający lub cylinder, to nie jest typowa ciągarka ławowa łańcuchowa.
