W cyfrowej angiografii subtrakcyjnej (DSA) po podaniu środka kontrastowego widoczne stają się przede wszystkim światła naczyń. Rozpoznanie struktury zaznaczonej strzałką opiera się na typowym przebiegu naczynia, jego miejscu odejścia oraz kierunku dalszego biegu w rzucie.
Pień ramienno-głowowy jest dużym pniem tętniczym odchodzącym od łuku aorty i kierującym się ku stronie prawej, a następnie rozdzielającym się na tętnicę szyjną wspólną prawą i tętnicę podobojczykową prawą. Dlatego w typowym obrazie DSA będzie widoczny jako krótki, szeroki odcinek naczynia łączący łuk aorty z układem naczyń po prawej stronie.
Odpowiedź "pień płucny" jest błędna, ponieważ dotyczy krążenia płucnego i w badaniu/ujęciu ukierunkowanym na duże naczynia systemowe jego położenie i kierunek (od prawej komory ku tętnicom płucnym) są inne niż dla odgałęzień łuku aorty.
Odpowiedź "żyłę płucną górną prawą" jest błędna, bo jest to naczynie żylne powracające do lewego przedsionka; w obrazach tętniczych i w fazie tętniczej DSA typowo nie stanowi dominującej, szerokiej struktury odpowiadającej pniowi odchodzącemu od aorty.
Odpowiedź "tętnicę szyjną wspólną prawą" jest błędna, ponieważ jest to naczynie bardziej obwodowe: powstaje dopiero po rozdzieleniu pnia ramienno-głowowego. Jeśli strzałka wskazuje naczynie przed miejscem podziału, właściwym rozpoznaniem jest pień ramienno-głowowy, a nie sama tętnica szyjna wspólna.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu naczyń na DSA analizuj kolejność odgałęzień i miejsca rozwidleń. Częstym błędem jest pomijanie krótkiego odcinka pnia przed podziałem i "przeskakiwanie" od razu do nazw naczyń dystalnych.
