Zimotrwałość oznacza zdolność rośliny do przetrwania całego okresu zimowego oraz do wznowienia wegetacji i regeneracji po zimie. To pojęcie szersze niż sama mrozoodporność, bo obejmuje także tolerancję na czynniki takie jak odwilże, wahania temperatur, wymakanie, wysmalanie czy uszkodzenia mechaniczne.
W uprawie zbóż ozimych cecha ta jest kluczowa, ponieważ słaba zimotrwałość może prowadzić do przerzedzenia łanu albo konieczności likwidacji plantacji. Przy zadaniu "na podstawie analizy danych w tabeli" należy więc porównać oceny/parametry zimotrwałości między wskazanymi gatunkami i wybrać ten z najwyższą wartością.
Odpowiedź "żyto" jest właściwa, ponieważ w typowych zestawieniach agronomicznych żyto jest uznawane za zboże ozime o bardzo dobrej zimotrwałości. Dzięki temu bywa wybierane na stanowiska słabsze i w rejonach o większym ryzyku strat zimowych.
Pozostałe propozycje są mniej trafne, bo:
- "pszenica ozima" może dobrze zimować, ale jej zimotrwałość jest zwykle niższa niż żyta; wymaga też staranniejszego doboru odmiany i agrotechniki.
- "pszenżyto ozime" często ma cechy pośrednie i nie musi przewyższać żyta w zimotrwałości, mimo że bywa postrzegane jako "odporne" ze względu na mieszańcowy charakter.
- "jęczmień ozimy" jest powszechnie kojarzony z większym ryzykiem strat zimowych w porównaniu z innymi oziminami, dlatego rzadziej będzie maksymalną wartością w tabelach zimotrwałości.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, jak w tabeli zakodowano wynik (czy większa liczba oznacza lepszą zimotrwałość, czy odwrotnie), a dopiero potem szukaj maksimum/minimum. To ogranicza błędy wynikające z intuicji.
