Azymut A2-3 to kąt określający kierunek od punktu 2 do punktu 3, liczony zgodnie z geodezyjną konwencją (w zadaniach egzaminacyjnych często w gradach, czyli w zakresie 0–400g). Aby go obliczyć z danych przedstawionych na rysunku, najpierw trzeba ustalić informacje wejściowe (najczęściej współrzędne punktów, ewentualnie kierunki/kąty i długości umożliwiające wyznaczenie współrzędnych).
Typowy tok obliczeń wygląda następująco:
- Wyznaczyć przyrosty współrzędnych między punktami: ΔX = X3 − X2 oraz ΔY = Y3 − Y2 (oznaczenia osi zależą od przyjętej konwencji w zadaniu).
- Obliczyć kąt kierunkowy z zależności opartej o arctan ilorazu przyrostów (np. arctan(ΔY/ΔX) lub arctan(ΔX/ΔY) – dokładna postać zależy od przyjętej definicji azymutu w materiałach kursu).
- Zastosować poprawkę na ćwiartkę, czyli uwzględnić znaki ΔX i ΔY. Sam wynik arctan daje kąt "lokalny" i bez korekty może wskazać złą ćwiartkę.
- Zredukować azymut do przedziału 0–400g (w razie potrzeby dodać lub odjąć 400g) i zaokrąglić do wymaganej dokładności.
Odpowiedź "A2-3 = 120,6154g" jest spójna z wynikiem obliczeń po prawidłowym doborze ćwiartki i redukcji do 0–400g.
Pozostałe odpowiedzi odpowiadają typowym błędom rachunkowym:
- "A2-3 = 320,6154g" różni się o 200g, co często wynika z odwrócenia kierunku (pomylenie azymutu 2→3 z 3→2) albo błędnego dodania 200g przy korekcie.
- "A2-3 = 238,9280g" może pochodzić z błędnej ćwiartki (złe znaki przyrostów) lub z użycia niewłaściwego wzoru (zamiana ΔX z ΔY).
- "A2-3 = 161,0720g" bywa skutkiem pomyłki jednostek (np. przejście między stopniami i gonami bez właściwego przeliczenia) albo błędnego zaokrąglania/wzięcia kąta dopełniającego.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu sprawdź, czy kierunek ma sens geometryczny względem szkicu (czy punkt 3 leży "na prawo/lewo" i "powyżej/poniżej" punktu 2). Taka kontrola często wychwytuje błąd ćwiartki.
