Nachylenie skarpy wykopu w praktyce dobiera się z tabel lub wytycznych technologicznych, ponieważ zależy ono od kilku czynników jednocześnie: rodzaju (kategorii) gruntu, warunków wilgotnościowych, głębokości wykopu oraz tego, czy skarpa jest obciążona (np. składowanym urobkiem, ruchem sprzętu, materiałami przy krawędzi) czy nieobciążona.
W tym typie zadania nie wykonuje się obliczeń. Kluczowa jest poprawna procedura odczytu:
- najpierw wybiera się wiersz odpowiadający kategorii gruntu podanej w treści,
- następnie wybiera się sekcję tabeli: skarpy obciążone albo skarpy nieobciążone,
- na końcu wybiera się kolumnę według głębokości: "do 3 m" lub "ponad 3 m".
Typową pułapką jest odczyt z niewłaściwej sekcji (np. z części dla skarp nieobciążonych) albo pomylenie progu głębokości i użycie wartości z "do 3 m" mimo że głębokość wynosi 3,5 m, czyli wchodzi w "ponad 3 m". Inną trudnością bywa rozbieżność zapisu kategorii: treść może podawać "III", a tabela stosować zakresy (np. "III–IV"), co wymaga jednoznacznego dopasowania.
Podane odpowiedzi (w formacie 1 : m) są do siebie podobne, więc bez pewnego, aktualnego źródła tabeli lub bez jednoznacznie wskazanej tabeli w zadaniu nie można w pełni zweryfikować, która wartość jest obowiązująco "zalecana". W realnych robotach ziemnych dodatkowo uwzględnia się lokalne warunki i dokumentację (np. rozpoznanie gruntu), więc zawsze należy korzystać z aktualnych wytycznych przyjętych na budowie.
