W tego typu zadaniu kluczowe jest założenie: zapas końcowy ma pozostać na niezmienionym poziomie. Oznacza to, że po uwzględnieniu planowanej sprzedaży w czerwcu magazyn ma zakończyć miesiąc takim samym stanem, jak zakładany poziom zapasu końcowego (zwykle podany w tabeli jako stan docelowy).
Standardowy tok rozumowania opiera się na bilansie zapasów:
zapas początkowy + zamówienie − sprzedaż = zapas końcowy
Jeżeli zapas końcowy ma być utrzymany, to dla każdego asortymentu oblicza się wymaganą wielkość zamówienia z przekształcenia powyższego wzoru (na podstawie wartości z tabeli). Następnie wskazuje się te towary, dla których zamówienie jest konieczne, aby nie dopuścić do spadku zapasu poniżej ustalonego poziomu końcowego.
Poprawna para to: sandały damskie i trampki – dla tych pozycji z danych wynika potrzeba uzupełnienia stanów, by utrzymać wymagany zapas końcowy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Sandały dziewczęce i trampki – zawiera jeden towar, dla którego z bilansu (na podstawie tabeli) nie wynika konieczność zamówienia w przyjętym założeniu.
- Czółenka damskie i klapki basenowe – wskazuje towary, dla których wymagane zamówienie (wynikające z obliczeń) nie odpowiada sytuacji przedstawionej w tabeli.
- Sandały dziewczęce i klapki basenowe – analogicznie: co najmniej jedna z pozycji nie spełnia warunku "trzeba zamówić, by utrzymać zapas końcowy".
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw zapisuj wzór bilansu zapasów, a dopiero potem podstawiaj liczby z tabeli. To ogranicza typowe pomyłki w odczycie danych.
