W tego typu zadaniu kluczowe jest potraktowanie wyniku jako sumy ważonej dla dwóch różnych grup mieszkań. Warunek "25% nie posiada centralnego zaopatrzenia w ciepłą wodę" oznacza, że część lokali ma inne (tabelarycznie podane) dzienne zużycie energii niż pozostałe.
Krok 1: podział na grupy. Z 20 mieszkań wyznaczasz liczbę lokali w każdej grupie: 25% to grupa bez centralnego zaopatrzenia w ciepłą wodę, a pozostałe 75% to druga grupa. Ten etap często generuje błędy, bo łatwo pominąć jedną z grup albo źle policzyć udział procentowy.
Krok 2: odczyt wartości z tabeli. Z tabeli odczytujesz dzienne zużycie energii dla mieszkania z centralnym zaopatrzeniem w ciepłą wodę oraz dla mieszkania bez takiego zaopatrzenia (albo odpowiadające im składowe). Nie wolno zgadywać wartości – muszą pochodzić z tabeli.
Krok 3: obliczenie składowych. Dla każdej grupy liczysz: (liczba mieszkań w grupie) × (dzienne zużycie na 1 mieszkanie z tabeli). Otrzymujesz dwa wyniki cząstkowe w kWh.
Krok 4: zsumowanie. Dodajesz oba wyniki cząstkowe, uzyskując dobowe zapotrzebowanie dla wszystkich 20 mieszkań. Przy poprawnym zastosowaniu udziałów 75% i 25% oraz danych tabelarycznych końcowy wynik wynosi 337,5 kWh.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wartości typu "212,5 kWh" zwykle wynikają z policzenia tylko jednej grupy (np. uwzględnienia 25% mieszkań, ale pominięcia 75%). Z kolei "512,5 kWh" i "637,5 kWh" często pojawiają się, gdy ktoś myli udziały (zamienia 25% z 75%), błędnie interpretuje dane z tabeli (np. bierze wartości dla innego okresu) albo niewłaściwie sumuje składowe.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim policzysz cokolwiek, zapisz krótko strukturę rachunku: razem = 0,75×20×(tabela1) + 0,25×20×(tabela2). Taki zapis pomaga uniknąć pominięcia którejś części.
